<$BlogRSDURL$>
: : : nostress ~ sidelinks : : :
welcome, to the lab of the zeroheroes ! here, in 0 time & 0 style, we'll try to serve you some interesting ressources, statements, manifests, study's, archives and other stuff that might help you to get . . . totally lost!

image (c) Bert Lezy
0

Friday, February 27, 2004


Spirituele guerrilla 003 



Misschien even vermelden dat ik het
spijtig vind dat het niet in progressieve spelling is geschreven,
én dat m'n mening over de inhoud al veranderd is.
Desalnietemin een belangrijk dokument in m'n leven!
Antistresspoweet



wat vooraf ging : Spirituele guerrilla 002
proloog en : Spirituele guerrilla 001




Ik buig mij neder


Mijn oog gaat open

En breekt als een heldere bliksem

In de poel van de eindeloze einder

Een schorpioenenstaart

Klaar om het ei van mijn huis

Om werelden in werelden

Te doorprikken

Een uiteenspatting... een big bang

Mijn grootste angst... knielt, buigt

Door de scharnieren van de tijd

De tomeloze sleur, een afgelijnde deur

Die ik open in mijn eonen van bezielde levens



Moeder Aarde


We krijgen de stam terug aan het rollen

We komen opnieuw in beweging



De ganse wereld rond

Kleine cirkels van mensen



Goedgeluimd in afstemming

Met het universele oerritme



De Hemelse Moeder roept ons!

De Hemelse Moeder roept ons!

Ons getij deint weder uit...



Spelend als kinderen



Spelend als kinderen,

Zijn we springbal of ballon,

Reiken we met onze armen

Tot voorbij de horizon.



Spelend als kinderen,

Molen we de wind,

Of regenen we in een ton;

Goed of slecht gezind,



Met God’s eigen zegen,

Haar ronde Aarde groen en blauw,

Met zeeen zo helder als kristal,

Gebaard uit de dijen van ’t heelal.



Spelend als kinderen,

Zetten we de tonen in

Van een nieuwe tijd...

Die hier en nu is.



Be bob



Al jarenlang poog ik een donkere kamer te installeren. Dat is me tot nu toe nog niet gelukt. God is veel te goed. Hij wil niet dat ik een donkere kamer schep. Humor is de god. Humor is de Diedjee. Pff... Rollende woorden stoorden de kunst en aars niet. Het was eerder zijn stijve penis die moeilijk af te beelden viel in het licht van de eeuwigheid. Daarom deden we het licht maar uit. Zo er geen stank was, konden we hem nu nuttigen naar believen (privee, altijd privee, nietwaar?). De lieve kwelgeesten, celgeesten, frisco’s en andere disco’s. We rocken tot je bobt. Een poosje, nu toch.



Zo. Zo. Alle hekken staan nu lager. Alle hebben tevens. Wat een drachtige pen. Zo afkappen... Dat mag niet. Er mag zoveel niet. Neem wat minder. En geef meer van jezelf aan jezelf. Be bop. Let’s rok!



Sta(a)rt ...beet!



Een vriendelijke slang

Lacht haar voortgang

In een eigen tijd

In een oneigenlijke strijd

Zonder dwang

Bang

Maar zwanger

Van de hemel



En de aartsengelen zingen

‘Geen tweede keer’

‘Geen tweede keer’



Vreemde in een vreemd land



Ja, ik ben van mars nee, mars ligt niet in het ons kenbare uni versum met veel dank aan de beat-less en da vite bowie il y a du petrol dans septes pensees en arriere pour la farine et le kitch is de grootste scheet aller tijden waarmee ik bedol de grappigste uitlating aller tijden bedoel niet te bedoelen bedoel kitch is fart want werke-like kunst is overal en nergens en is altijd tijdelijk zoals bedoeld tegenovergesteld aan eeuwig ja, vreemd... de aliens omringen en doorkruisen ons overal _ we zien ze alleen niet altijd Siegourney getuigt: ik ga het zeggen he We Alter: zoude gij nie nog ene keer draaien applaus waarop applaus losbarst: zo geraken we d’er niet: he misantroop verstaat ge’m: mis en place mis en scene mis en trop euh een toe П pe neen neen neen oooooh een toute pis oooooh een toute pe Chee viva la revolution individuELLE: meer dan een empathiek uni versum is mogelijk op maandag de zevende om zeven uur aan de zevende halte van tram zeven in de zevenstraat nabij de zevenhoek alwaar k fee weeral nummer zeven paalt aan wasserij de zeven nichten dat ligt naast schuilhol de zeven zwarte dwergen dat minstens een van haar verdiepen deelt met grotere leugens is antwoordmogelijkheid a en Bie is nog meer fantasie



Chateau de LA pomme



Geen ding geen mens die weet hij schrijven wat watjes schrijven schaduwen volgen duwen de pen voort in een eindeloze trance rythme van blue es trompet en geschal drum en onmogelijke clavesimbel simpel weg schrijven in de eindeloosheid met krampen in je handen en aandacht weg af te leggen op zand en stro je zelf blij maken in elke kamer van je leven handen die beven van de kou die er niet is nimmer kan zijn trance van gevoelloosheid in dat tedere nergens in dat tedere altijd ruimtepolitie ruimtepolutie vervuiling van de versmachtende lucht UIT met dat licht mediteren eren in het donker duister zonder tekens zonder betekenaars, tekenaars of tekentafel en dan gebeurt het? Waarom toch die ultieme destructie van mijn ik ik dikke pik om aan te zuigen om je krom te buigen: ben je meid of man? Weet jij waarom het mooit genoeg is? Geef mij aanraking van het geheel met het geheel he schrijf dat op en lees het dan dat de droom eeuwig is en over al les heen... leraar dood... leraar es dood... geen heersers of slaven geen woorden om dat te staven zal ik mij dat bekla gen: aanraking is niet genoeg voor een morele les: stop! Die pen in mijn hart doorboor mijn hart met die pen schrijf automatic auto mat ik wat een afmeting die berekening totdusver mijn curry kolom vitaai: snelle aai in een handomdraai einde PARA graaf een



Dat zal niet gaan maar het was een teder kusje want ik weet toch immer wat te doen want ik weet nooit niets van die fiets af pif paf poef platte band en een ander bijt in het zand na een bruuske val teelbal festijn van mijn lichamelijk zijn zoals zijn zoals haar haar dat nat mooier oogt dan droog voor het oog en haar oor dat zichzelf verliest in een speels deuntje dat jouw verassinkje per ongeluk bewie rookte (dolle pret) een strook je leven in de lucht een geslaagde vlucht kan mijn rug op alle logIKa vreet hem op tijdens een oud ritueel vreet jezelf op vreet de plastIKs op vreet de praktische assenbak op vreet al op tot er niets overblijft



Teder the de R teder ik wil je leegte plunderen ik wil hijg hijg keineig en steeneigendom OERstom OERezel OERmens OERzetel chateau de la pomme (de avond is geland).



De revolutie begint op het wc



De schaduw van mijn hoofd

Zakt door mijn billen

Zoals mijn broek

Over mijn benen



En geluiden klotsen gewichtig

In het stille water

Ke-doin

Ke-doink

En er sijpelt een stroom

Onder mijn wijnrode hemd

En DIE fluistert

N a u w e l I j k s meer hoorbaar

Dan het ontrimpelde water:



‘alles komt later’

‘alles komt later’



Kom als in een droom



De hoedanigheden van de wil zijn: energie dynamische kracht intensiteit meesterschap controle discipline concentratie gericht zijn op 1 punt aandacht focus vastberadenheid beslistheid vastbeslotenheid doortastendheid volharding uithoudingsvermogen geduld initiatief moed durf organisatie integratie synthese



Dankjemaslow dankjeassagioli dankjedali want er is geen hoerenbed als dat van jou dankjevin-cent voor je korenveld met kr-aaien overigensvincent ik heb je oor gevonden in een bruine papieren zak MOET ik dit NU echt opbla-zen, zoals ze in de film doen?



Wan to tree bounty



DAAR is wat keuken-rol

En als je morst dan kan je kuisen

En eenmaal je het onderwerp hebt ingekaderd



HOEF je alleen nog maar op het knopje te duwen

Want orde is een luie aangelegenheid

Wanorde een inventieve en zo kom



JE tot een NATUURLIJK beeldrythme

Van felle zon

Gebouwen met duizenden ramen

Abstracte reflecties op het water

Oppervlaktespiegeling

En



GEEN KEUKENROL

Die dat



VOOR je

Opzuigt



Wel kom in de cryptozoologie



Studie van verborgen beesten

Met onverwachtte vorm of grootte

Met onverwacht verschijnen in tijd of ruimte



10000 jaar geleden

en IK kan het mij herinneren

10000 jaar geleden

en GIJ gelooft mij niet

maar IK hou van u, niet waar?



WATER op de wonderstoof

Bubbelpret

En goede wijn

112 nieuwe soorten vis

18 nieuwe reptielen

10 amfibie-en

3 of 4 nieuwe vogels



ElK JAAR

Schrijven ze HIER

Over de europaische wilde man

Die we terug vinden

Op Griekse vazen



Satyren met paardestaarten

In recht STREEKSE connectie met Dionysos

Harig

Mansaardig

Fig-uur-lijk

WEER

Gegeven

OP een etruskische zilveren KOM

DAN TOCH in

Het land van mijn dromen

En laat jouw voetsporen

WAAR ik ze niet verwachten zou



Plaats ZE

Als logische consequenties

Als bakens

Als thuishavens

Voor de echte gekken



WANT het bewijs is steeds

Overweldigend

EN het gift kronkelt steeds

Terug tot de goden



Terugkeer naar de geest



Dit is

Zoals ik het begrijp

Mag ik vragen

Hoe gij het ziet?



Het licht



Er dik op



Ikke



Ik kan het u zo mooi niet schrijven of zeggen: ik ben geen dichter: ik ben geen verder: ik ben geen pof eet: ik ben geen schrij-ver:ik ben geen schrijnwerker: ik ben geen schijnwerker: ik ben niet blij: ik ben niet triest: ik ben verheugd



BAGAR



Je bent constant in beweging...

Maar niet in beweging te krijgen?

Je bent de tegengestelde rust,

Een verstilde opschudding

Zonder aandrang,

Een symfonie der oneindige delen

Eenparig versneld rechtlijnig kromlijnig...



Wat gebeurt daar? BAGAR!



Als bij wonder,

Groeit er een cirkel

Van mensen

Wij zijn BAGAR!



Beweging voor Algehele Geweldloze Aksie en Reaksie



Een groot deel van het volk zit vast

In een algemeen gevoel van bedreiging

Wij noemen dit angstpsychose oftewel angstneurose.



Wij kunstenaars, levensgenieters, karavaanbewooners, zigeuners, jongleurs, alternativos, pleiners, punks, new wavers, postmodernen, beatniks, vegetariers, magiers, taalhoeren, experimentboeren, passifisten, poweten, happenaars, hippies, goas, guru’s, freaks, semi-anarchisten en aksiologen willen dit gevoel van beklemming en vrees niet ontkennen of zomaar weerleggen.



Eerder willen wij met vreugde, liefde en lachen alle mensen aanvaarden en in harmonie brengen. Of er nu een wezenlijk of vermeend onheil dreigt, het antwoord komt steeds van ons hart en onze buik! Wij willen het sidderen en ineenkrimpen opvangen met de weg van het lachen en het spelen.



Wij nemen volledig aandeel in een totaal menselijke onderneming. Wij wensen het geheel te versterken zonder gebruikmaking van geweld. Hoe? Door geweldloze aksies en geweldloze weerbaarheid (woe wei). Al doende, wensen wij een universele resonantie teweeg te brengen! Elke druppel raakt rechtstreeks of onrechtstreeks alle andere druppels...



Misschien zit er in deze of gene film geen aksie. Wij kunnen wel een aksie instellen, in aksie komen. Gezamenlijk, kunnen wij een zachtaardig streven opzetten en tot uiting brengen: bedrijvigheid tonen, beweging maken, werken, handelen, doen.



Uit aksie en reaksie, wordt de geschiedenis van de mensheid geboren.



Een op een aksie volgende werking in tegengestelde richting, tegenbeweging, tegenwerking, noemen we een reaksie. Een terugslag op een overmatige, geestelijke spanning of aangrijpende gebeurtenis, noemen we reaksie. Een scheikundige omzetting noemen we een reaksie.



Een antwoord van ons lichaam of onze geest op een bepaalde prikkel, noemen we reaksie.



We bemerken verschillende stromingen in de zee. Toch, herbergt de zee elke druppel! We moeten enkel ons bloed in stroming houden. We kunnen met kracht vloeien of doen vloeien.



Wij, elk van ons, bezitten de gave om de ‘heersende’ denkwijze op godsdienstig, cultureel, artistiek, wetenschappelijk, maatschappelijk, of enig ander terrein te transformeren. Wij zijn op weg naar onbegrensde zelfstandigheid voor elk individu!



Elk geheel is deel aan een ander geheel. Elk deel is geheel aan een ander deel. Elk geheel is deel aan een ander deel. Elk deel is geheel aan een ander geheel. Elk geheel is geheel aan een ander geheel. Elk deel is deel aan een ander deel. Elk geheel is geheel aan een ander deel. Elk deel is deel aan een ander geheel. Zowel organisch, als holistisch, als harmonisch, als chaotisch...



Hierbij, is onze communicatie geopend. Laat een helende wind door ons gans universum stromen.



Wij zijn zelf ons levenselixir.

Wij zijn zelf onze alchemie.

Wij creeren zelf onze bovennatuurlijke kracht.



Wij zijn BAGAR!

Laat onze Sirkel verder groeien.



BAGAR



Seconde na seconde.

Minuut na minuut.

Uur na uur.

Dag na dag.

Week na week.

Maand na maand.

Jaar na jaar.



Bagar! Bagar!



Een vrolijke beweging



‘Vergis je niet’, antwoordde mijn vriend. ‘De mens heeft het luchtruim niet verroverd en hij zal dat ook nooit kunnen!’ Ik keek hem verbaasd aan, maar hij ging verder: ‘Juis doordat hij de lucht wilde veroveren, heeft het zolang geduurd voordat hij leerde vliegen. De aerodynamische wetten zijn tegenwoordig precies zoals zij vijf eeuwen geleden waren. Die wetten hebben wij niet veranderd. Wij hebben ons aan die wetten aangepast. Elk vliegtuig van welk type ook, moet in overeenstemming met deze wetten worden gemaakt.’



Wat wil jij? Wat interesseert jou? Gelukkig zijn. En waaraan moet voldaan zijn opdat jij je gelukkig zou voelen? Wel, jij wil je belangrijk voelen. Jij wil oprecht gewaardeerd worden. Jij wil graag door de anderen gezien worden. Jij wil daar zo weinig mogelijk moeite voor doen. Bovendien, heb ik dezelfde behoeftes als jij: Ik wil ook gelukkig zijn!



Stel je eens voor dat er universele wetten bestaan die ons gelukkig zijn kunnen waarborgen, wetten die vijf eeuwen geleden ook al bestonden... Stel je eens voor. Dan, zouden we ons hier en nu enkel in overeenstemming met die wetten moeten brengen om gelukkig te zijn.



Laat ons van de veronderstelling afstappen. Laat ons de wezenlijke vraag openen: Welke zouden de wetten kunnen zijn die ons gelukkig zijn waarborgen?



Als wij oprecht van hen houden, zullen zij oprecht van ons houden. Als wij eerlijke interesse tonen voor hen, zullen zij eerlijk interesse tonen voor ons. Als wij vragen wat zij willen, zullen zij vragen wat wij willen. Als wij aan hun behoeftes voldoen, zullen zij aan onze behoeftes voldoen. Als wij hun aardig vinden, zullen zij ons aardig vinden.



Ten eerste, kunnen wij hun wijzen op hun behoeftes. Ten tweede, kunnen wij hen tonen dat wij daadwerkelijk hun behoeftes kunnen inlossen. Ten derde, kunnen wij hen vragen stellen om overeenstemming te kunnen vinden, om afgestemd te geraken op elkaar. Ten vierde, kunnen wij hen een rol geven in ons spel.



Wanneer wij hun behoeftes inlossen, geven wij ALTIJD meer dan zij verwachten. Wij zetten de omstandigheden niet naar onze hand, maar passen onszelf naar de omstandigheden aan. Wij pogen ons steeds te verplaatsen in hun standpunt door aandachtig vragen te stellen. Wij luisteren naar hen. Wij trachten al hun ergernissen op te heffen.



Wij vertellen hen onze plannen en ideeen en alten hun meewerken. Wij vragen naar hun plannen en ideeen en dragen ons steentje bij. Hun medewerking verkrijgen, impliceert voor ons hen laten meewerken. Wij maken de snelste en beste indruk door onszelf tot uitdrukking te brengen. Wij vallen gunstig op door meer te presteren dan verwacht.



Wij behandelen anderen zoals wij zelf behandeld zouden willen worden. Met handige suggesties, veranderen wij vaak een ‘nee’ in een ‘ja’, als wij ons van het begin af aan bedienen met vragen die een ‘nee’ uitsluiten. Maar wij letten er op eerlijk te zijn in onze suggesties. Wij nemen beledigingen over ons niet al te ernstig. Want, als wij onze beheersing verliezen, verliezen wij vriendinnen en/of vrienden. Daarom bevestigen wij zelfs roddels over ons en waarderen wij stilte. Wij laten de eer van het laatste woord te geven aan hen!



Al het overige is verovering!



Als wij willen echter, kunnen wij ons aanpassen aan elkaar. Wij zijn hiertoe niet verplicht. Wij zijn vrij daar een keuze in te maken! Maar als wij willen gelukkig zijn, zullen wij ons moeten aanpassen.



Ik wil gelukkig zijn. Vandaar, dat jij nu dit document ‘in handen’ hebt. Ik wil een vrolijke beweging starten. Maar ik kan dat niet alleen. Ik heb jouw hulp daarvoor nodig. Als jij daar eveneens gelukkiger door wordt, wil jij met mij mee een vrolijke beweging starten?



Dit document is mijn manier om iets over mijn plannen en ideeen te vertellen aan jou. Ik nodig jou uit iets soortgelijks te doen. Verspreid jij ook eens jouw plannen en ideeen! Ik ben zeer benieuwd naar jouw aksies en reaksies! Verspreid je boodschap!



Ik geloof dat te weten komen wat de universele wetten zijn, heel simpel is. Ze staan vermeld in alle religieuze geschriften. Ik geloof dat handelen in overeenstemming met die universele wetten veel ingewikkelder is. Ik geloof dat ik om immer gelukkig te zijn veel wilskracht hoor vrij te maken. Ik maak die wilskracht hier en nu vrij. Wil jij dit eveneens doen?



Ik geloof dat wij allen latent reeds gelukkig zijn. Ik geloof dat het nu de tijd voor ons is dat we ons daar bewust van worden. Ik geloof dat dit met vallen en opstaan gebeurt. In dit document, laat ik je mijn vallen en opstaan zien. Dit document behelst zowel mijn zweven, als mijn aarden. Dit document toont jou zowel mijn leugen, als mijn waarheid. Zou jij eveneens een document als dit willen creeren?



Ik ben blij dat jij dit document ‘ter hand’ neemt. Ik hoop dat jij dit ook ter harte neemt. Ik hou van je! Ik vind je belangrijk! Ik waardeer je! Ik zie je graag! Dank je dat je dit gelezen hebt!



Ik



Ik ben de rots waar je op kan bouwen

Ik ben vriendschap en levenskracht

Ik ben je aarding en bevruchting





Ik geef je totaal vertrouwen

Ik schenk je mijn gouden aandacht

Ik deel je mijn eerste en laatste adem



Eeuwig


Mijn hart dat brandt voor jou

Doorheen de tralies van de tijd



Eeuwig voor jou

Eeuwig van jou



Breng ik de blinde muren tot leven

Bouw ik je steen voor steen

Een sprookjeskasteel



Eeuwig voor jou

Eeuwig van jou



Baby


In dit klein mysterie

In dit kleine niemendalletje

Huist mijn ganse zijn



En met mijn armen

Begeef ik mezelf over

Aan deze wondere wereld:



Mijn pen

Mijn hart



De biologische mutant



Steeds een moment waarop een lid van de groep in opstand komt: met name, het moment dat de groep met uitsterven bedreigd is. Paradoxale opstand. Geweldloze muiterij. Elke fundamentele revolutie is er een van evolutie. Of het nu de Aarde is die rond wordt, of het nu vrijheid, gelijkheid en broederlijkheid is, of het onbewuste is plots een feit geworden... immer evolutie.



Op het niveau van het individu, gebeuren gelijkaardige zaken. Wanneer een ziekte en de daarbij gepaard gaande pijn te groot zijn geworden, heerst er opstand. Het lichaam staakt, de geest staakt... Een cel wordt ziek, komt in opstand... vele anderen volgen.



Ik denk dat het aantal depressies in het Westen niet anders zijn dan een voorbode voor een nieuwe evolutie en wel een geestelijke, een spirituele. Het materialisme van weleer is gedoemd uitgeroeid te worden in zoverre het geen spirituel dimensie uitzaait. Let maar eens op reclamecampagnes.



Op een bepaald punt, is er een soort van ‘log in’ op alles, waarbij ge medium wordt van alles. Maar een centrale samenzwering is hetgeen het allemaal niet is! En om dat duidelijk te maken, vinden we een onbestaand toestel uit dat de sinkroweef noemt. Daarin plaatst ge uw eigen. Dan wordt gij het centrum waarmee alles tot in haar kleinste affiniteit gelijk of sincroon loopt. Een allesverhelderend trillingsveld openbaart zich aan uw innerlijke oog. En van dan af zijt ge mede-non-navigator.



Leven kiest altijd voor leven. Omwentelen is de boodschap. Circulair denken! Ideeen racen, zielen leven en gevoelens voelen. Zowel uitersten verenigen, als positie innemen. Deelname aan het geheel is geheel zijn en geheel bekennen. Als ge dus deel wilt zijn van het geheel, vereist dat dus geheel zijn in uw deel. Merlijn weet dat dit voor eeuwig zo is. Merlijn is in mij als in u als in ons. Lees ‘De terugkeer van Merlijn’ van Deepak Chopra.



Bewijs van ver gevorderde cultuur in ver vervlogen tijden



De vogels zijn over al

Net als kressende gitaren

Kressen ze

Ongeremd door elkaar



En een piano

Die wel 10000 jaar oud

Lijkt te zijn

Speelt

Een deuntje

Automatisch



Teder

Laat je je vingers

De toetsen strelen

En het is geen geheim meer



Dat jij het bent

Die speelt die een rol speelt

In dit gevorderde

Cult uur

Dat in stenen gegrift heeft

Voordat dat ooit kon

Dat wapen s maakte

Alvorens er oorlog was



Heb jij soms het boek der liefde geschreven?


Uiten. Naar buiten komen. Openbloeien. Open bloeden. Angst laten varen. De angst voor de dood laten varen is als de angst voor het leven laten varen. Wacht, het tuig draagt verder, zoals in vuil, langharig tuig. De angst voor uw dood laten varen is als de angst voor uw leven laten varen. De angst voor mijn leven laten varen is als de angst voor mijn leven laten varen, enz. Hoe laat ge die angst dan varen? Door diep in te ademen. Even niet uitademen, dan weer terug. Heel fel, krachtig, snel, robuust. Ontladen is als een opluchting omdat ge de spanning laat varen. Even keihard op uw tanden bijten en vieze, krampachtige blikken trekken. Maar een mens kan verder gaan. Als mens kan men beseffen dat men nooit twee keer in dezelfde stroom staat. Dat men nooit twee keer dezelfde mens is. Staat daar eens bij stil! Al was het maar voor dien troep fysica en chemie; Uw lichaam is in constante verandering, net als die stroom. ‘Siddharta’ van Hesse eens lezen. Dat kan sommige mensen helpen.



In de ‘normale’ context is tachtig jaar pakweg een mens z’n levensduur. De duur dat een mens leeft. In die jaren, verandert ge wel meer dan een miljard keren. Ge sterft omzeggens constant. En ge wordt constant terug geboren. Nooit twee keer in dezelfde stroom... Constant fysische verandering, constant chemische verandering... Op de keeper beschouwd, weet ge als mens veel over doodgaan. Als ge er maar bij stil staat. Zo simpel is dat. Wanneer begint ge daar bij stil te staan? Als er nen druppel teveel in uwen emmer water zit. Ja, dan loopt dien over. De moment dat ge effectief het koord pakt. De moment dat uw stoppen doorslaan. De moment dat ge blijft zitten en zitten. En als ge moet pissen, pist ge door uw broek. Vies, maar efficient. Dat meemaken, is angst laten varen. Durven gek worden. Daar zit de clue. En eenmaal ge die grens over zijt, zult ge niet meer terugwillen naar die ‘oude’ toestand. Weet ge waarom? Omdat ge dan begint te leven alsof elke seconde uwen laatste seconde is. Zo simpel is dat.



Ik moet toegeven dat de eerste momenten verwarrend zijn. Zeker als ge het spel hebt doorgespeeld, degelijk doorgespeeld. Want het is een spel. Begin, midden, einde, een spel. Oud of jong: Allemaal spelen! Verlichting, een tijdloos moment. Alle momenten naast elkaar, zoals ze zijn. Stel u voor: Ge staat in een grote hal. Ik bedoel echt gigantisch groot, plek zat. Voor elk moment van uw leven is een foto genomen. Al die foto’s liggen op de grond van die hal. Tijdloos. Naast elkaar. Die foto’s zijn d’er. Alles is er. En het is goed. Het overal plaatje zit goed. Vanaf dat moment kan het niet meer fout gaan. Ge vat het geheel van uw leven als een geheel. Ge ziet uw over al plaatje. En ge merkt hoe dat geheel in elkaar past, naast elkaar. Op de grond, bij de grond.



Elke foto brengt herinneringen mee. Elk moment hebt ge geleefd alsof het uw laatste was. Toen had ik angst. Slecht rapport, of zo? Toen was ik vreugdevol. Toen triest. Toen hartstochtig. Toen woedend. Toen verliefd. Toen walgde ik. Toen was er weer een druppel. Toen, toen, toen... Nu, zijn we d’er weer. Nu, op dit moment. In de hal, in elke foto, in elk deel, in mijn geheel, in uw geheel, in ons geheel. Samenleven wordt zo eenvoudig als ge de grens hebt overgestoken. Die stap in het duister, in de waanzin geeft u waanzinnig veel genoegen, lol in het, in uw leven. Want die stap is de basis voor een sterke, wilskrachtige houding. Ineens, is er de wil tot leven, de wil tot angst laten varen.



Maar als ge wilt, kunt ge nog steeds ‘teruggrijpen’ naar de angst. Ge kunt de angst ervaren. Ge kunt die ook laten varen. Ge kiest naar willekeur. Dat is wilskracht. Zelf bepalen of het licht aan of uit gaat. Zelf uw handelingen sturen als lichtknoppen die aan of uit gaan. Beseffen dat die handelingen vele foto’s van andere mensen kunnen raken. Dat is de essentie van macht. Macht is niet vies. Macht kan vies zijn of lijken, als die macht ten goede of ten kwade wordt gebruikt. De werking van macht op zich bekijken echter, is geen morele aangelegenheid. Op individueel niveau, is egoisme gezond. Het is toch eerlijk: Ik heb helemaal niets voor u te verbergen. Ik ben mezelf.



Dat is het mooie aan actieve homo-, bi- en lesbiennegroeperingen. Zij stralen sterk uit door te wijzen op de waarde van het individu. Je bent tegenwoordig sterk als je voor je ‘andere’ sexuele aard uitkomt. Je kan een voorbeeld zijn. Je kan uitstralen. Je kan je omgeving begeleiden. Dat is een algemeen werkend principe. Daar hoef je geen homo, bi of lesbienne voor te worden. Je mag dat uiteraard. Wat je hier, mijns inziens, hoort uit te halen, is dat je als individu oneindig veel foto’s kan beinvloeden: foto’s van jezelf, foto’s van anderen. We begeleiden elkaar constant. We zijn zowel elkaars leerling, als elkaars leraar. En in dat begeleiden zitten mechanismes. Zo, doorbreekt ge uw genzen, tenslotte.



Na genoeg gestamp, weet ge hoe dat spel werkt: Als ge veel stampt, krijgt ge veel stampen terug. Als ge vriendelijkheid en optimisme en levensvreugde en energie uitstraalt, dan krijgt ge dat terug van anderen. Misschien gebeurt dat onrechtstreeks. Misschien moogt ge niet verlangen dat ge dat terugkrijgt. Maar terugkrijgen doet ge ’t toch. Bijna Bijbels, bijna Korans, bijna Oosters, bijna zoveel. Hoe kunt ge angst hebben van anderen, als ge geen angst hebt van uw eigen (leven)? Naastenliefde is een vorm van doorgedreven egoisme!



Als het algehele plaatje verschijnt, als uw algeheel plaatje doorbreekt, dan zijn de ‘foto’s’ werkbaar, leefbaar, dierbaar. Dan kunt ge van uw (samen)leven genieten. En er zullen altijd minder leuke momenten zijn. Op die momenten, kunt ge naar willekeur, naar het algehele plaatje teruggrijpen, naar uw algeheel plaatje. Dan zijt ge sterk. Dan uit ge uw wilskracht ten volle.



Stenen die in het water vallen. Dat is mooi om te zien. Ene steen in het water gooien. Dat doet deugd. Dat is mooi om te zien. Vanuit een centrum deint het water uit. Dat is uitstraling: Stenen in het water gooien, in andere mensen hun water, in het algehele water. Luister maar eens naar Bob Marley. Bij voorbeeld: Een leraar krijgt elke dag een klas mensen voor z’n neus. Al die leerlingen zijn in een verschillende stemming, in een verschillende foto. Als die leraar goed kan vertellen... En die trekt die klas op gang... Die geeft de hele bende een duw. Als we de opeenvolgende foto’s voor elk individu tijdens zo’n les naast elkaar zouden plaatsen... Wat zou je dan zien? Verandering van stemming, natuurlijk. Invloed van leraar op leerling, en vice versa. Wat krijgt die leraar dan niet terug? Invloed van leerling op leerling. Etcetera. Voor allemaal een prchtige wending tijdens dezelfde dag. Uitstraling! En wat gaan die leerlingen allemaal niet vertellen en doen? Hoe gaan die thuiskomen?



Kortweg, als individu maakt ge veel zelf. Zoiets kunt ge maar uitproberen. Eens in de goede richting stampen ...voelt goed, voelt heerlijk. Verrukkelijk. Zoet. Pppassie! Emotioneel leven. Ontwaken. Ontluiken. Doorduwen. Niet achterovervallen bij wat tegenslag. Diep leven. Diep ademen. Kracht uitstralen. Kracht bijkrijgen. Zo simpel is dat. Ge moet gewoon de ‘klik’ in uw hersenen maken. De lichtknop aanzetten. Stoppen met denken wat anderen zouden denken. Dat kan zoveel zijn. Voelen wat de stemming is. Daar zijt ge wat mee. Als ge dat voelt, leeft ge aangenamer, vreugdevoller samen. Humor kunnen brengen. Iemand opfleuren. Niet ruw. Althans, niet altijd ruw. De stemming vatten en gepast iemand opfleuren, jezelf opfleuren. Op iemands stemming ingaan. Die ten goede sturen. Zoals een goed ouder: begeleiden. Ge doet er een ander deugd mee, ge doet uw eigen d’er deugd mee.



Een goed kunstenaar is een kunstenaar die het verdriet heeft geleden, die de woede heeft gevoeld, die de emotie kan stralen. Het is niet de techniek die een goed kunstenaar maakt. Het is de wijze waarop de kunstenaar emotie kan stralen, kan doen uitkomen, kan exterioriseren. Dat is een kunstenaar die aan zichzelf gewerkt heeft. Met een minimum aan techniek en materiaal een diepere laag overbrengen. Een diepere laag? Bewuste en onbewuste, onbewuste en bewuste. Daarmee is het weer gezegd. Dat moest ik even kwijt. Een uitstroom van energie. Passie voelt ge. Over passie valt de rede. Over passie struikelt de logica. Over passie gaat de grammatica teniet. Passie overbrengen is communiceren op een dieper niveau. Ik kan mijn eigen diepte naar willekeur, naar mijn eigen wil uitdrukken. Gij ook! Dol fijn!



Passie is een kunde. Niet de juiste verf, niet de juiste doek. Techniek zus, techniek zo. Dat zijn uiterlijk hanteerbare handelingen. Die zijn gewillig, onderdanig: onderhevig aan uw en mijn willekeur. Voor de ene past dit beter, voor de andere dat. Ge hebt wat ge hebt meegekregen: uw genetische code, uw opvoeding, uw cultuur... Die aanleg en aangelegenheden hebt ge. Leert er mee leven. Maar een creatieve aanpak zit in iedereen. Dat is een lichtknop die ge kunt aanzetten! Dat kan iedereen! Niet alles werkt als een lichtknop. Maar er is altijd wel in iedereen een diepere laag die werkt als een lichtknop. Onderscheidingsvemogen kunt ge aankweken. Dat duurt even. Maar het kan, het kaf van het koren scheiden. Zien wat er in u werkt als een lichtknop en wat niet. Zien dat er een onderliggende hierarchie is in u. Die aanvaarden. Zien van wat een complexiteit en subtieliteit die is. Temidden van die complexiteit, simpelweg de juiste lichtknopjes aan en uit doen. Dan nog op de juiste, gepaste momenten ...met inleving in de andere.



Dat is het. Doen is het. Doen. Proberen. Nog eens proberen. En nog eens. Oefening baart hoe kan het anders kunst. Kwaliteit voor jezelf, in jezelf, voor anderen creeren. Scheppen, meer nog: passievol scheppen. Kunstenaar zijn, levenskunstenaar. Oefenen. U niet laten afschrikken, angst laten varen. Angst beheersen, ermee samenwerken. Niet verdringen. Ge blijft een mens. Een mens heeft nu eenmaal emoties. Is soms angstig. Algeheel plaatje zien. Ten gepasten tijde even relativeren, even op adem komen. Maar eerst en vooral, blijft ge mens. Die angst past in uw plaatje. Emoties passen daarin. Emoties bestaan (honderden duizenden jaren langer dan de rede). Leer met jezelf leven. Ken uzelf. Leef. Hier en nu. Tijdloos en tijdig. Let op de aanhalingstekens. Let er ook niet op.



Als ge eens ne namiddag tijdloos kunt leven, laat u dan eens drijven door het toeval. Doe die horloge uit, stopt ze in uw broek. Vergeet ze! Kijk eens goed rond u. volgt wat ge ziet, wat ge hoort of ruikt. Volgt uw gevoelen, uw intuitie, uwe neus... Als ge met iemand wil babbelen, doe dat. Wilt ge die dure winkel toch eens niet binnenlopen. Laat uzelf gaan. Volg uzelf. Ziet tot wat ge allemaal in staat zijt. Lach eens met uzelf. Durf eens wat emotie, wat hart, wat passie tonen. Wees eens voor een dag een kunstenaar. Schep eens wat. Gooi eens wat stenen in het water, in ons water, in uw water. Voel eens hoe ingrijpend het toeval is in uw leven. Hoevel mensen heb je d’er al niet door leren kennen? Voel de invloed van het ‘onvatbare’ toeval. Toeval kan je een rol laten spelen in je leven. Je kan bewust toeval opzoeken, door tijdloos rond te zwerven, bijvoorbeeld. Toeval blijft echter toeval. Je weet niet wat je overkomt. Hoewel dat niet altijd als een verrassing hoeft over te komen.



Doen. Aksie in het hoenderhok! Creativiteit is een lichtschakelaar. Ik ga proberen dat wat beter te vatten. Creatief zijn, is God spelen in uw eigen universum. Mythe is een goed instrument. De Bijbel ook, een instrument. Een werktuig. Werktuigen worden nogal eens misbruikt. Elk mens kan een werktuig naar willekeur gebruiken, misbruiken... God creeerde ons universum in zeven dagen. Stap voor stap, beetje bij beetje. Als het er op het einde van de dag maar goed uitzag, als het algehele plaatje maar klopte. En dan minstens enen dag rusten. Nen helen dag om, zoals op het einde van alle dagen, te overzien of alles goed was gedaan, om ervan te genieten. Genieten, lol hebben in. Of dat nu zondag was, of dat nu de zevende dag was, wie maalt er wat om? Ik heb het hier over de werking van creatief gedrag. Gebruik wat er voor handen is, zoals God gebruikte wat er voor handen lag. Wat voor de hand liggend?



Bestaat er een God? Wie maalt er om? Wees zelf goddelijk. Creeer, probeer. ‘To trial or to trial?’, that’s the question. Proberen of veroordelen. Pak een blad. Trek een lijn. Schrijf een punt. Wild. Rustig. Eender hoe. Eender wat. Pak een blad en laat uw pen de vrije loop. Laat uw geest vrij vloeien. Het toffe is dat ge dat blad aan niemand hoeft te laten zien. Maar ge kunt vanalles naar buiten brengen. Goed tekenen, mooi schrijven speelt hier geen rol. Het is voor u en het is van u en ge doet er uw goesting mee, naar willekeur. Combinaties van tekeningen en tekst zijn eveneens prima. Voelt ge de diepte schreeuwen? Laat die angsten en aggressies eens los op een blad. Laat die emoties eens rollen. Doe eens bewust wat onbewust en laat het toeval, uw toeval haar werk doen. Laat het voor u werken. Laat alles voor u werken. Voel hoe weldadig dat is. Voel hoe het voor u werkt. Voel de macht. Voel de macht van het scheppen. Want dat is het. Leeeeef in uw blad, in uw zicht. Krijgt inzicht door uw pen. Laat uw eigen eens gaan. Wandelen door de natuur. Mediteren.



Iedereen kent haar of zijn eigen weg. Maar er is een weg. Eens ge gelooft dat er een weg is, is er geen weg meer terug. Eens ge gelooft dat er een weg is, is er geen weg terug. Eens ge gelooft dat er een weg heel speciaal voor u is, zult ge berinnen + bewust + te creeren. Ge zult uitstralen. Ge zult de ringen van het water zien uitdeinen. Ge ‘moet’ daarvoor enkel een sprong maken, een grens overschreiden, een zelfgemaakte. Spring! Spring zelf als een steen in het water. In uw diepte... Elke individuele, evenals elke gemeenschappelijke, evolutie, begint bij een revolutie, bij een sprong in het ongewisse. Elke grote denker doet dat. Elke grote spirituele doet dat. Elk groot kunstenaar doet dat. En elk van ons heeft in potentie grootsheid in zich, is groot. Ge ‘moet’ het enkel beseffen, geloven, doen. Wist Copernicus wat hem te wachten stond? En Columbus dan? We zijn allemaal als Copernicus, als Columbus, als Jezus, als deus, als mus. Dat is het begin: eigenwaarde. Uw eigen waardig zijn. Waardig uw eigen ontplooien. Gans mens zijn. Niet half. Niet koe, maar mens.



Waarde, kwaliteit toe-eigenen, opeisen. Soms, in het duister. Soms, is het moeilijk om te kiezen. Soms, zit ge in een bos. En al die bomen trekken op elkaar. Echt waar? Tsja, misschien is het soms duister en moeilijk kiezen. Straft iemand u daar diep van binnen ooit echt voor? Is er dan soms voor jou de stem van het fatalisme die van achter je gebiedt: ‘Het maakt niets uit of je er bent of niet bent!’ Alleen gij zelf kunt uzelf straffen, als ge dat wilt, als ge niet gelooft dat er een pad voor u is dat u uit het bos kan leiden. Het is niet alleen lijden, het is ook leiden. Respecteer uzelf dus, en zoek naar een pad. En ge zult het ooit eens vinden. Meer nog, ge zijt hier en nu reeds aan het bewandelen. Ja, gij! Niet stilstaan. Niet teveel twijfelen over uzelf. Onderweg zijn, daar draait het om. Onderweg zijn, werkt voor u. Ge komt dingen tegen, ge krijgt echt wel antwoorden op uw vragen. Ge leert wat werkt voor u en wat niet. Ge leert de lichtknopjes zelfs in het duister te voelen, te laten werken.



Ne vriend van mij gooit bij besluiteloosheid een muntstuk op voor zichzelf, voor anderen. Wat wordt het? Kop of let? Dicht of open? Daar is moreel niets verkeerds mee, als ge er geen klare kijk op hebt. En zo’n twijfelachtige en besluiteloze situaties komt elke mens tegen. Elke mens. Altijd nieuwe twistgevallen. Toch, krijgt ge immer antwoorden. Als ’t botst, dan botst ‘t. Botst het niet, dan botst het niet. Ge kunt maar proberen. Niemand zal het u kwalijk nemen van te proberen. Onderweg zijn. Onderzoek wat uw pad werkelijk is. Voelen wat uw pad is. Uw eigen verlichten. De overtollige bagage erafflikkeren... Lichtgevend door uw leven drijven. Vogelvrij in de ijle lucht. Een machtig gevoelen, noem ik dat. Ge kunt echt vliegen, als ge maar wilt. In de natuur, kunt ge krachten zien werken die anders werken dan de chemie en de fysica. (Dat zijn overigens broer en zuster spook. Maar dat doet er hier nog niet toe.)



Zie een vogel op zijn aas prooien: macht. Zie kikkerdril vechten om te overleven: macht. Niets anders dan beheersing: als een ooievaar stilstaan, geduldig zijn. Stilstand als beweging, beweging als stilstand... Bewust, stap voor stap, handelen. Onbewuste bewust toelaten. Emoties bewust toelaten. Chaos en orde. Harmonie. Leren spelen met chaos en orde. Chaos en orde voor u laten werken. Onmacht is enkel als ge angst hebt dat het u te boven gaat. Af en toe mag het u best eens te boven gaan. Dank u! Ziekte bestaat enkel als je ziekte aan een toestand toeschrijft. Wees gezond als jij dat wil. Wat is gezond? Uw eigen kennen, uw eigen voelen, uw eigen leven... En dat van de andere, van de vreemde, van de angstaanjagende immers verschillend, doch immer gelijkend: empathie! Herken uzelf in de andere. Herleef uzelf in de andere. Herken uzelf niet. Hervoel uzelf niet. Herleef uzelf niet. Lach of hang u op. Maar kies... Kies bewust!



Pleeg niet zomaar een zelfmoord. Pleeg niet zomaar een leven. Pleeg zelfmoord of leef. Kies. Dat is geen moreel dilemma. Je hebt de keuze. Zo is het gewoon. Je kan kiezen, of ‘het’ wordt voor jou gekozen. Wat een toeval! Voor hetzelfde geld, maar aan de andere kant he, was je een koe ...en kon je zelf niet kiezen. Dan, zou je misschien geslacht worden. Neen, vast en zeker gesclacht worden. Je zou in een strakker keurslijf zitten. Zelfs, de heilige koeien in India zitten in een strakker keurslijf. Waarom? Geen bewuste keuze toegekend. Goed of slecht? Rijker of armer? Beter of slechter? Wie weet dat? Wie maalt erom? Het ene beestje is het andere niet. Ieder beestje zijn feestje... Je bent eerst en vooral mens. Wees menselijk. Vertegenwoordig de ganse mensheid. Je kan verregaand kiezen, opkomen voor jezelf, voor de anderen. Je hoeft dat niet, he! Je mag dat! Ale, daar hebt ge ’t dan...

wordt vervolgd







Thursday, February 26, 2004


Paramahansa Yogananda 















Home page Yogananda is:


 

The interesting thing is that he wrote following book:

 






By Paramahansa Yogananda

When Autobiography of a Yogi first appeared in 1946, it was acclaimed as a landmark work in its field. The New York Times hailed it as "a rare account." Newsweek pronounced it "fascinating." The San Francisco Chronicle declared, "Yogananda presents a convincing case for yoga, and those who 'came to scoff' may remain 'to pray.'" Today it is still one of the most widely read and respected books ever published on the wisdom of the East.


more info can be found:


 

This is one of the most interesting books to read in a lifetime! But it may be interesting to compare with what Osho says in for instance his book Tantra:

 


To know oneself is to know all. And that is the only thing I emphasize; no belief, no dogma, no creed, no church, no religion. By a simple process of inner observation you come to realize yourself... Truth is within – seek not elsewhere.


quote to be found on:


http://www.oshoviha.org/


interesting maybe:


http://www.indiangyan.com/ashram/osho.shtml


and further this site talkes about alternative health:


http://www.indiangyan.com/ashram/naturetherapies.shtml


MUSICLINK SLÖ:


http://www.prabhumusic.com/index.cfm/fuseaction/product.detail/product_id/93










Spirituele guerrilla 002  



Misschien even vermelden dat ik het
spijtig vind dat het niet in progressieve spelling is geschreven,
én dat m'n mening over de inhoud al veranderd is.
Desalnietemin een belangrijk dokument in m'n leven!
Antistresspoweet



wat vooraf ging : Spirituele guerrilla 001


Funk de hele nacht lang


Dromen door de slapeloosheid heen is de stemming bij enkelvoudige meerderheid besloten afgesloten afgegrendeld volledig veilig verklaard maar toch bestaat er altijd die toevallige kans en wil het dan toch wel lukken dat het dan toch eens plaatsvindt dat wat niet mocht plaatsvinden voor diegene die opgaf te zoeken, dus zoekende te zijn naar de ultieme waarheid, de ultieme praktijk, de ultieme intimiteit vol vlijt, vol vreugde uitgestippeld in tekst en gedachte ge-vis-u-al-is-eer-d in een opeenstapeling van streepjes en bolletjes ja, ja krachtdadig en kunstzinnig, ‘knopig’ geschreven in onverbloemde niet te lezen stijl boven je hoofd als in een onvervalste D’amoc les van onschatbare waarde toegevoegd aan de real i tijd sprongen makend met prutserige bokkenkoppentrekking elke zondagavond: Bingo! Keer op keer op keer!



Drop out


Wat je in dit leven zoal kan zien, is eindeloos. Focus op eender wat. Des te meer je inzoemt, des te meer info je vrijmaakt. Zo is er ergens een prof biologie, ergens in de Verenigde Staten ik weet zijn naam niet meer, die de gewoonte heeft z’n beste studenten bij zich te roepen. Uit pure interesse, zijn die uiteraard verheugd wat extra informatie op te pikken. Dus, gaan ze een voor een op die uitnodiging in.



Nu, wat laat die prof zijn studenten zoal doen? Bijvoorbeeld, een vis bestuderen. Hij laat de student in kwestie plaats nemen achter een bureel. Op dat bureel, legt hij vervolgens een versgevangen vis. Dan, laat hij de student een kwartier alleen, met de opdracht die vis te observeren. Als hij terugkomt, laat hij de student die vis beschrijven. Zoals te verwachten, voldoet die beschrijving niet. Zo, laat hij ze gemiddeld vier dagen van acht uren observeren.



Kun je je voorstellen zo hard te focussen op een onderwerp? Gedurende vier dagen? Hoeveel mensen doen zoiets dergelijks tijdens hun leven? Daarin, ligt, volgens mij, de sleutel van ons leven. Wil je de miserabele cirkel van vreugde en verdriet verbreken, moet je de tijd nemen, jezelf de tijd gunnen eens voluit waar te nemen. Focus op eender wat, doch focus. Heel de alchemie heeft niet anders dan dit tot doel: met volharding waarnemen _door bijvoorbeeld een, vanuit wetenschappelijk standpunt, onzinnig experiment tot in het oneindige te herhalen.



Het leven is niet anders dan al dan niet een gokje wagen met jezelf als inzet. Dat is de enige drempel. Zowat de overgote meerderheid van ons mensenras komt daar tijdens haar of zijn leven simpelweg niet toe. Er zijn altijd redenen genoeg om het meest voordehandliggende niet te willen waarnemen. Je moet werken. Je moet de kinderen te eten geven. De auto wassen? Noem maar op.



De minderheid die zich daar al aan waagt, komt uiteindelijk tot enkele merkwaardige vaststellingen. Deze zijn helaas ondeelbaar. Dit, gezien je ze uitsluitend uit eigen ervaring kan begrijpen. De meerderheid blijft dus blind, uit angst. ‘Ze’ durven die drempel dus niet over. En geeneen ander mens die hen daartoe kan overtuigen. Heel belangrijk blijft echter de voorbeeldfunctie die je als mens hebt. Als minderheid kan je, of kunnen we een mooie voorbeeldfunctie geven.



Ik vertoef hier in Spanje. Nu, heb je hier nogal een grote hoeveelheid jonge mensen die zonder werk zitten. Deze jongelui groeien dreads, lang haar of het een of ander type punkkapsel. Vaak, hebben ze het lak aan ‘het systeem’. Leuk! Nogal veel van hen strijden tegen het systeem. Want, wat mij betreft, zijn zij en wij evengoed deelachtig aan ‘het systeem’. Hier en daar, zijn d’er uitzonderingen...



Vandaag, zag ik op een pleintje een leuk tafereeltje. Je kan je dat als volgt voorstellen: een typisch Spaans pleint met wat oudere gebouwen, vele balkonnetjes, een fonteintje, de obligate terrasjes Wat doet een toerist anders in het Zuiden?, enkele bomen en uiteraard banken. De toeristen zaten gezellig hun eten te verorberen. Bij die terrassen, staat ten minste een bewakingsagent, met knuppel en gekruiste armen. Tegenover hem, op twee van de banken, een tiental van die alternatieve types.



Vele kleine hondjes in de omgeving van die ‘bende’. Nog geen maand oud. Leven. Levendigheid. Nu, doen die mensen niet anders dan daar zijn, zonder meer. Een ervan jongleerde met wat stokken, echt behendig. Een ander vroeg wat passanten om wat geld. Niets onwettigs aan de hand, dus! Alleen wat mensen die de piercings en tattoes niet afkunnen. Kwestie van niet door de oppervlakte heen te kunnen kijken...



De interactie tussen die jongleur en die bewakingsagent! De jongleur liet simpelweg z’n kunnen zien. De bewakingsagent hield een houding aan van: ‘Als je nu niet meteen oprot met je wansmakelijke bakkes...’ Maar hij kon er wettelijk niets aan doen. Die mensen mogen ook op dat plein zitten. Je mag hier op straat jongleren. Stel je voor, een wet die verbiedt te spelen op straat?! En die jongleur, die wist dat uiteraard. Nog maar zelden iemand dat spel zo koel zien spelen, met een glimlach op z’n gezicht.



Ik heb die kutjob (penisjob?!) hier. En jij overleeft met enkele onnozele stokjes. En jij betaalt helemaal geen belastingen. En ik ben zo gefustreerd. En ik kan jou niet hebben. En je volgt mij als een schaduw. En ik zou ’t liefst terug naar mijn moeder hollen. En jij weet dat. En je maakt er zelfs geen gebruik van. En wat moet ik daar mee aanvangen? En ik, ik denk er niet eens over na. Ik ben een met mijn stokjes. En zelfs dat denk ik niet. Waar hou jij je toch mee bezig? En zelfs dat denk ik niet. Ik denk niet. Ik ben er gewoon geeneens. Jij verzint me gewoon.



Net zoals jij jezelf verzint... En zolang je dat niet beseft, blijf je grijs en angstig. Jij hebt je rol te volbrengen. Maar ben jij het die werkelijk je rol speelt? En ofwel stel je je die vraag, ofwel blijf je in dat bos... En een bos dat zo groot is als het universum; Hoe geraak je daar uit? Door de illusie te doorprikken dat je je in een bos bevindt...



Begrijp me niet verkeerd. Elk individu is waardevol. Iemand die daar niet naar leeft, gelooft nog steeds in dat bos, alle sprookjes en sprookjesachtige figuren inkluis. Je mag gerust zeggen dat je alle andere mensen waardenloos vindt. Als je je daar echter naar begint te gedragen, dan ontdek je vroeg of laat de wetten van je karma. Zelfs de perfecte moord of overval laat zich niet verbergen. Een dader wil immer betrapt worden. Een crimineel die dat beseft, zouden we de betere crimineel kunnen noemen.



Karma is relatief simpel. Elke seconde worden we wedergeboren. Hoe klein wil je de tijd krijgen? Elke keer opnieuw, krijgen we bijvoorbeeld de kans om op te staan, en weg te wandelen van ons bureel. We hoeven niet te typen! Dat hebben we in eigen handen; en ook weer niet. Als we weg wandelen, foert zeggen, de bruggen opblazen, ons werk verliezen... creeren we een crisis. Die doet zeer, lucht minstens evenveel op... En voor de moeite, de pijn krijgen we wel degelijk iets terug: meer zelfkennis!



De mensen om je heen zullen zeer verschillend reageren. De situatie waarin je zogezegd althans in en uit de volksmond... je echte vrienden leert kennen. Ooit een valse vriend gehad? Sommige vrienden zullen zich van je afkeren, anderen zullen je ondersteunen. Je uitwendige wereld weerspiegelt je innerlijke toestand. De schaduw en jij. De spiegel en jij. Maak het een kat wijs dat je geen invloed hebt op andere mensen. Volg de hond als je denkt wel invloed te hebben op anderen.



De regels van je eigen karma leer je met vallen en opstaan. Om de beste hardloper ter wereld te worden, om de winnaar aller winnaars te worden, moet je eerst oneindig veel verliezen. Leren jongleren komt overeen met ballen durven laten vallen, keer op keer. Eerst creeer je de grond waar je met je twee voeten op kan staan. Dan, schep je verandering: Je begint te lopen. Dan, blijf je lopen tot je niet meer kan. Eerst een burcht, dan een wereld vol gevoelens, dan wilskracht.



Denk. Creeer. Rebelleer. De ‘enige’ de enige weg is je eigen weg weg om jezelf op te tillen uit de diepe donkere kuil, waar je jezelf in bevindt... De ‘enige’ manier om die duistere momenten van totale triestheid te overkomen... is te creeren en geen eigendomsrechten op te eisen. Te denken dat je een natuurlijk recht hebt iets te bezitten, begrenst je vrijheid. Neem jij iets mee in je graf? Deze begrenzing is dus een natuurlijke begrenzing. Creativiteit brengt de doden tot leven, en heft ons bestaan ‘hoger’ dan dat van schapen, bijvoorbeeld.



Hoewel er een enorme hoeveelheid mensen zijn die als schapen lijken te handelen blind en lijdzaam volgen en lijken datzelfde van ons te verlangen, zouden we onszelf toch tot een ander bewustzijnsniveau kunnen verheffen. Mensen zijn geen schapen. Maar de meesten onder ons vatten dit niet bewust. ‘Zij’ zijn automatisch, zo goed als industrieel (geindoctrineerd), vast blijven steken in een bepaald rollenspel. Een rollenspel dat de meesten onder ons opbouwen doorheen de jaren.



Als kind zijn we als een open sluis voor alles en iedereen. Uit een kindermond komt de waarheid! Dit overkomt ons onbewust. Naarmate we ons bewustzijn ontplooien: leren rechtop te staan, leren te lopen, leren te spreken... wordt er ons een grammatica of die nu taalkundig, of gedragsmatig is ‘opgedrongen’. Deze kracht (die dwang, die noodzaak) is een natuurlijke ontwikkeling. We worden veelal opgevoed te midden van andere menselijke wezens, leven in groep(en), hebben nood aan communicatie en leven juist door onszelf te betrekken op anderen.



Nederlandse grammatica is anders dan Chinese die op z’n beurt weer anders is als Hebreeuws die op zijn beurt weer anders is als Syrische. Merk op dat de oudste geschreven taal bestaat uit een (1) zin! Het Sanskriet kent begin, noch einde... Westerse zielen schrijven apparte zinnen, in onderverdelingen. Oosterse zielen schrijven circulair. De sluizen van ons bewustijn worden bepaald door de manier waarop onze grammatica opgebouwd is. Het woord opbouwen alleen al! Deze sluizen worden gelijkaardig bepaald door onze cultureel aangeleerde gebarentaal.



Leeft Christus nu? Maar zijn archetypisch verhaal gaat op voor elke mens. Om volledig herboren te worden, dienen we een zekere lijdensweg af te leggen. Elke crisis, elke weerstand... brengt meer zelfkennis. Is het nodig om jezelf te kruisigen? Neen. Maar wil je jezelf leren kennen, dan is daar niet echt een andere weg. Ofwel sterf je in de baarmoeder, ofwel laat je je d’eruit persen met alle pijn vandien... Om nog niet te spreken over al die vreemde indrukken die je hebt als je op deze aardkloot bent toegekomen...



Van religie wisselen, is hetzelfde als van land wisselen. Fundamenteel, zijn we simpelweg allemaal burgers van deze aarde. De ene speelt haar rol hier, de andere speelt zijn rol daar. En we reizen zonder echt te bewegen. Thuis is overal. Mediteren is een techniek. Eenmaal je de techniek doorhebt, mediteer je overal en nergens. Heb je nog een jas nodig, als je overal warmte en geborgenheid vindt? Een Nepalees meisje zei me eens: ‘Alle kamers zijn toch dezelfde.’



Dat kind voelde niet de behoefte om haar ‘hotelkamer’ op voorhand te bezichtigen. Een kamer was allang goed voor haar. Alles ligt ‘em erin waar je je normen legt. Als er nauw eens simpelweg geen plaats is voor enige absolute normering? Lees niet verder. Je kan hier toch niets van leren... Als je je leven nu eens zover kon krijgen dat je alles, maar dan ook alles, met fierheid en vreugde zou doen... misschien zou je dan niet meer willen of hoeven in te zoemen... misschien zou je dan tevreden zijn.



Hier, in Granada, heb je iets leuks: een anti-psychiatrie-groepering! Zij hangen hun pamfletten een soort van muurkrant broederlijk naast andere ‘anarchistische’... Sja, daar zijn we in Vlaanderen nog niet aan toe, he? Zij verklaren de oorlog aan de gevestigde norm. Zij wensen in te grijpen in de let goed op gedeelde realiteit. Schizofrenie is een ziekte. ‘Multifrenie’, mijns bescheidens inziens, niet. Sla de Gita daar maar eens op na. Vooral, het moment waarop Krishna met Arjuna praat, alvorens de grote strijd (tusen de twee clans) begint. Trekt die z’n mond daar even open!



Wat kan je nu het beste doen? Tegen alles en iedereen schoppen! Tegen het establishement, tegen de juppies, de boergeoisie, de hippies, de punks, de dassen, de middenklasse, diegenen zonder klasse, de guru’s... En kijk dan maar eens waar je uitkomt. Alsof je een deur nodig hebt om een kamer binnen te komen: ja en nee, geen een van de twee, en allebeide... De vleesetende plant: de val die toeklapt: de apocalyps: gips op je warme lippen: wederom een val: de hoerknal. Als je met meer als een bent, is en blijft het grootste probleem de afwas.



De rust van een dorp in de heuvels, vlak aan zee. Krekels en vogels. Velden in de verte. Her en der, stukken rotsen, mossige vlekken, roestige tinten van bruin en tot grijs. Hoog opgeschoten gras en paarse bloemen. Een zacht briesje. Landbouwgronden in de verte. Witte huizen, veelal platte daken: de obligate teevee-antennes en tonnen waterkuipen. Sommige huizen met dakpannen. Auto’s van de nieuwste tijd. Surfdorpen aan zee. Roosters voor ramen en deuren. Rolluiken en ijzeren versieringen.



Jeugd op brommers en moto’s. Honden en kippen. Aard of leeftijd spelen hier geen rol. Voor 2500 franken koop je hier een nieuwe identiteit land van mogelijkheden: zelfs cactussen voor het scheiden van velden. Rust, alle werk gebeurt tranquilo. De expresweg Waarom hebben mensen anders ooit wegen uitgevonden? Waren dat wel mensen toen? Tussen de heuvels door... De haan die het gewaagt ’s namiddags van z’n oren te maken... De weg naar beneden loopt vlot. Maar die klim terug naar boven?



Overal insecten, rode kleine spinnen, allerhande mieren: dierensymfonie: al die vogels, klein en groot, door elkaar heen. Jonge, keffende honden. Een verdwaalde stier, die een koe blijkt te zijn, gaat vlak aan je voorbij. Geen omheiningen hier. Alleen een piercing met een nummer. Liever een punk in de wei dan tien in de stad? Ach, de beste parabel voor het leven is misschien wel het sinaasappeltheorama: Een kleine appelsienenboom draagt helemaal geen appelsienen, en is buigzaam met de wind mee. Een grote, volgroeide appelsienenboom: daar moet je in klimmen om er enkele te pakken te krijgen! O gij, speelse taal! O gij, wonderlijke natuur!



Sartre bemerkte het al: Er zijn drie types mensen: de klootzakken, de lafaarden en de existentialisten. De eersten erkennen vrijheid, maar nemen ze niet. De tweeden ontkennen vrijheid en lopen dus weg. En de laatsten die zijn vrij. Waarom geen zonnebril dragen als je in de catacombes rondloopt? Om een trendbreuk te veroorzaken? En die drie dronken clowns maar springen achter een appelsien...



De verboden vrucht (Liefde verenigt alle tegenstellingen voor ons.)



Het zal voor velen geen geheim meer zijn: drugs zitten in mij, hebben mijn brein verneukt en m’n lichaam onherroepelijk aangetast. Er is een uitgesproken voordeel aan drugs: je kan met het verderf leven. Het voedsel dat al jaren in de onderste la ligt te rotten, zag er ooit eens goed uit. Uit het zicht, uit het hart... En de meeste mensen trekken die la gewoon niet meer open. Todat ze moeten verhuizen, of iets dergelijks. En dan komt de onvermijdelijke klapper. Drugs zou je, in essentie, kunnen zien als een versnelde klapper.



Laat me een ding duidelijk stellen: een gezond leven, zonder nicotine, zonder alcohol, zonder enige verslaving _gewoontes kunnen evengoed een verslaving zijn..., hetzij fysisch of psychisch... overtreft alle andere mogelijkheden. Dat staat buiten kijf! Maar als je mij laat kiezen tussen marhuana of alcohol, dan is de keuze snel gemaakt. Verslaaf de godganse wereld dan maar aan marihuana! Je zou versteld staan van het resultaat: geen mens zou nog zin hebben om geweld te plegen of oorlog te voeren?! Ik vermoed dat het althans die richting zou uitgaan...



Daar begint het kluwen. Kijk naar ons gemiddeld Vlaamsch dorp. En wat valt je op: overal ten minste een dorpscafe. We groeien op met alcohol, onze uniefen en hogescholen zijn een kweekschool voor alcoholisten. In India, bijvoorbeeld, vind je nauwelijks alcohol. Dat zijn om en bij de een miljard mensen die zo goed als geen alcohol consumeren...



Een van de meest verslavende middelen, is bij ons in het Westen vrij verkrijgbaar over de toog: tabak. Wij stampen op junks, duwen ze schaamteloos in een hoek. Maar durf niet onze sigaretten weg te nemen... Riskeer het niet morgen alle alcohol te bannen uit Vlaanderen. Want dan heb je ’s anderendaags een revolutie waar zelfs het blok alleen maar kan van dromen! Het enige verschil tussen tabak en heroine is de termijn waarop we d’eraan kapotgaan. Tabak is gewoon veel venijniger. Dat valt niet zo hard op!



Stoppen met roken is bespreekbaar. Van de heroine afgeraken, ligt maatschappelijk iets moeilijker: dat is triestig. Met alle criminele gevolgen vandien, die dan nog eens het beeld van die rotte verslaafden versterkt. Ja, voor een pakje sigaretten, of voor je dertiende glas wiskey, hoef je zo gauw nog niet een overval te plegen. Bovendien, bestaat daar toch nog iets meer aangename en bredere maatschappelijke controle op.



Poog dan maar eens volgende feiten onder ogen te zien: In Brazilie, wordt een psychedelische drug als ayahuaska gebruikt om heroine verslaafden van hun verslaving af te helpen. Het percentage mensen waarbij dit lukt, ligt over de 90 procent! Dat mag jue van mijn part napluizen. Het gebruik van die drug, boogt zich terug op een traditie die tienduizenden jaren oud is een eindje ouder dan onze ganse Westerse beschaving, dus: met name, het sjamanisme. Onze Westers samenleving brengt uitgesproken voordelen. Denk bijvoorbeeld aan de ontvoogding van de rechten van de vrouw. Maar het lijkt mij een cruciale fout alle sjamanistische gebruiken, de indiaanse rituelen, of de Oosterse spirituele tradities om er maar enkele te vermelden zomaar als primitief van de kaart te vegen!



Wat doet een psychedelische drug zoal met je? Alles en niets? Dat valt onmogelijk aan een nietgebruiker over te brengen? Daar geloof ik geen bal van. LSD en natuurlijke consoorten verruimen je. Wat wil dat zeggen? Na inname, kom je in een toestand terecht die je gangbare grenzen overschreidt. Elke psychedelische ervaring is uniek, net zoals elke persoon uniek is, net als elk moment uniek is. Het overschreiden van je grenzen, onder invloed, is dientengevolge elke keer weer anders, en bovendien voor elke persoon verschillend. Daarnaast, hebben we te maken met een zeer uitgebreid gamma aan geestesverruimende drugs. Elke soort zorgt dan nog eens voor andere effecten.



LSD en dergelijke verbrijzelen je gangbare concepten over de gekende realiteit. Een bureel is nog steeds een bureel. Maar kijk eens naar de nerven in het hout. Plots, merk je overal een ongekende schoonheid. Met wat fantasie, kan je in die nerven allerlei vormen herkennen, misschien zelfs gezichten van engelen en demonen. Waar dacht je dat Dante z’n inspiratie vandaan haalde? Alles ligt vervat in de manier waarop we ervaren. Een dode vis reageert niet op levende pieren...



Stel dat je in de ziel van een dier kruipen kan. Stel dat je jongeman bent in een braziliaanse indianenstam. Wanneer je er rijp voor bent om jager te worden, brengen je ouders je naar de locale sjamaan voor een inwijdingsritueel. Die laat je een dag of twee vasten. Dan, geeft hij je een portie ayahuaska. Hij neemt daar zelf slechts een kleine hoeveelheid van. Jij begint te trippen. Je sluit je ogen, treedt uit je lichaam. De sjamaan trommelt de ganse tijd op z’n trommel. Die is als het ware een referentiepunt voor jou, een constante hartslag als het ware.



Je stijgt uit over de bomen, planten en rivieren. Je zweeft als een adelaar over het gehele landschap heen. Je bent de adelaar, kijkt en voelt als de adelaar. Plots, zie je een prooi, bijvoorbeeld een wild konijn. Je observeert het beestje met argusogen, wacht op het moment om toe te slaan en naar beneden te duiken. Dan, duik je. En tegelijkertijd met je duikvlucht, verander je eveneens in je prooi, het kleine, lieve konijnteje. Je voelt de schaduw van jezelf, de adelaar. Je voelt je eigen angst, dat van het konijn. En met dit al krijg je volledig inzicht in de interactie van jager en prooi.



Dit is wat ayahuaska voor je zou kunnen doen: je stijgt uit boven jezelf. Je krijgt een ruimer inzicht. Je leeft je in in andere wezens. Je begrijpt waarom heroine bijvoorbeeld je leven inperkt. Je bent dader en slachtoffer tegelijk. Je komt te weten waarom heroine niet de eindoplossing, de magische sleutel is voor al je problemen. (Let wel: heroine is niet voor niets verslavend. Een ‘deel’ van de ervaring kan niet anders dan zeer aangenaam zijn. Anders, zou je gewoon geen junks tegenkomen. Logisch.) Dat kan geen ander mens voor je doen, behalve jezelf. Psychedelica veranderen je brein op heel subtiele wijze. Het is alsof daar nieuwe chemische verbindingen worden aangelegd die je helpen je leven drastisch te herbekijken. Je krijgt plots de mogelijkheid je leven ongekende wendingen te geven...



MDMA is ook zo’n leuk verhaal. Wat tegenwoordig veelal op de markt verkocht verkrijgbaar is, is vaak brol. XTC is MDMA versneden met wat speed, een ander type amfetamine, met bijzonder kwalijke gevolgen op o.a. je hormonengestel en de structuur van je botten. Herhaald gebruik van speed creeert, in tegenstelling tot MDMA en andere types psychedelica, onherroepelijke schade aan je lichaam. Ik heb eenmaal speed gebruikt, sindsdien nooit meer. Geweldig om op te schrijven, dat wel. Kan je je ongeveer inbeelden hoe Fassbinder soms een film binnen de twee maanden ingeblikt kreeg? Overdosis speed! Sja, je wordt snel, verdomd snel. Maar je wordt er minstens even paranoide van...



In zwiserland, zijn er al jaren behandelingen aan de gang van zeer timide, introverte persoonlijkheden met MDMA. Dit, onder begeleiding, dus. Dat staat zeer ver af van die ongecontrolleerde (kwaliteit...) party-cultuur in onze welgekende discotheken. Deze mensen leren onder invloed van MDMA hun persoonlijkheid open te gooien. Ze leren zich in te leven in anderen (verhoogde empathie). Ze leren hun lichaam beter te voelen, en terug grond onder hun voeten te krijgen. Allemaal komen ze na de behandeling terug in de maatschappij als meer volwaardige persoonlijkheden. Zij kunnen terug zonder ineen te schrompelen met andere mensen communiceren.



Het feit dat ik dit hier alles neerschrijf, is voor me een grote stap. Dat kan je je voorstellen. Zeker, als je weet hoe vaak er zo heimelijk wordt gedaan over drugs. Ik ben voor een volledige legalisering van drugs en een volledig open kader, waarin alles dus bespreekbaar wordt dat zou heel wat schillen in de criminele uitwassen!. Openheid en liefde zijn zoals immer de sleutels!



In Brazilie, bestaat een ‘godsdienst’ waarin ayahuaska gebruikt wordt. Deze ‘godsdienst’ is erkend door de staat, en kent duizenden ‘volgelingen’. De mensen die eraan wensen deel te nemen, komen twee-wekelijks of maandelijks samen in grote ruimtes waarin vele zetels zijn voorzien. De bedoeling is dat iedereen zich ontspannen kan neerzetten of neerliggen. Iedereen die dat wenst, neemt een portie ayahuaska. Er zijn een aantal mensen die sober blijven. Dit zijn onder andere de muzikanten. Je hebt hiervoor bij voorkeur muzicale begeleiding nodig (een hartslag, een referentiepunt).



Verder, blijven ook een aantal mensen sober om de anderen te begeleiden, mochten ze angstige of triestige momenten doorstaan. Psychedelische drugs zijn niet zomaar een speelgoed. Ze kunnen je eveneens enorme huilbuien opleveren. Wat wil je? Als je inzicht in jezelf krijgt, is dat soms heel confronterend. Huilen is dan een heel natuurlijk proces. Huilen is loslaten, of niet soms? Heel belangrijk voor je, is dat dan je omringd bent met mensen die je met liefde opvangen en omarmen (‘Love is touch’, dixit John Lennon). Zoniet, bestaat er een reele kans dat je in een toestand verzeild geraakt die na de trip blijft voortduren...



(Hetgeen nog geen ramp is, als je dan bijvoorbeeld onder begeleiding terug een trip in kan gaan. Om zo de toestand terug te helen. Helaas, is onze Westerse kennis over deze middelen vaak beperkt. Psychiaters hebben vaak van deze mogelijkheden geen flauw benul. Ze hebben heel veel gestudeerd over klassieke geneeskunde en chemie. Maar ze hebben bijvoorbeeld ons lichaam nooit bekeken als een energetisch ‘systeem’. Ze hebben bijvoorbeeld nog niet al te veel gelezen over chakra’s, of over chi. Lees bijvoorbeeld ‘Handboek chakrapsychologie’ van Anodea Judith. Laat staan dat ze de subtiele energetische werking van hun eigen lichaam al eens totaal gevoeld hebben. Er zijn uiteraard uitzonderingen. En vanuit hun gevorderde kennis, dienen ze je allerhande anti-psychotica toe, met alle nefaste gevolgen vandien! Opletten, dus.)



Wat tevens aangenaam is, is dat de deelnemers de mogelijkheid krijgen zich te uiten tijdens deze rituelen. Hiervoor, is er tenminste een moderator die mensen beurtelings aan het woord laat. Mensen kunnen vanuit hun zetel iets in de groep smijten. Als ze willen, is er ook een podium voorzien om de ganse groep aan te spreken.



In hoeverre dit een echte godsdienst is, laat ik hier even in het midden. Wat mij als zeer merkwaardig voorkomt, is dat de sociale hechting van die gemeenschappen uitmuntend blijkt te zijn. De mensen gaan terug hartelijker en meer open met elkaar om. Mensen zien in waarom ze niet te stelen hebben van anderen. Kortweg, deze mensen herwinnen vreugde, liefde en menselijke waarde. En misschien, is dat hetgene we in Vlaanderen, zoniet in het ganse Westen, nodig hebben. Misschien, wordt het langzamerhand tijd om deze kennis meer openlijk naar buiten te brengen, alvorens we door zeer duistere en aggressieve krachten overspoeld worden!



Ik voel in mezelf dat de tijd begint te dringen. Of, om het anders te zeggen: de tijd is er rijp voor... Ik ben geen misionaris, geen guru. God behoede mijn ziel?! Dit is gewoon mijn bijdrage. De grond waarop ik opgegroeid ben, de mensen en goede vrienden waarmee ik opgegroeid ben, mijn familie... Ik wil niet anders dan ons behoeden voor krachten die ernstig kunnen ontaarden. (Op zich is duisternis ontginnen heel gezond. Een mens hoort zijn schaduw te verkennen om tot een rijker leven te komen. Woede mag, moord niet.) Dat is geen grap: eenmaal er een rotte appel in de mand ligt, heb je snel genoeg te reageren. Of, voor je het goed en wel beseft, is de ganse mand rot! Ik wil terug de zon in onze harten doen doorbreken. Sommigen onder ons herinneren zich de warmte van de jaren zestig wel. En die warmte kunnen we ook hier en nu, keer op keer, herschapen! Dit is een van mijn bijdragen daartoe.



We staan voor een gigantische belemmering: hoewel er een massa kennis voorhanden is, is een overgroot deel van de mensen selectief blind. Mijn ouders bijvoorbeeld verstaan de ballen van drugs, willen er niet teveel over te weten komen, en begrijpen vooral niet waar ik met m’n leven naartoe wil. Ik hou van mijn ouders. Zij houden van mij. En we vergeven elkaar, zonodig. Ik heb nooit gelogen over mijn druggebruik, onder het motto: als ’t niet klinkt, dan botst het. Awel, ’t heeft veel gebotst. En toch, zien we elkaar gaarne. Op de een of andere manier, zou het fijn zijn al die psychiaters op de hoogte te brengen van net die kennis die ze aan de unief niet voorgeschoteld kregen, niet?! Als ’t niet klinkt, dan botst het! Wat dan nog? Liefde. Liefde. Liefde.



Huxley was niet zomaar de eerste de beste pippo. Die man werd gelauwerd voor z’n uitmuntende litteratuur. De dag dat die mescaline, nog een ander type psychedelische stof, tot zich nam, veranderde de ganse toekomst van onder andere de Verenigde Staten. ‘The doors of perception’ hebben menig mens aangezet psychedelica uit te proberen. Laat ons blij zijn dat iemand van zulk een kaliber daar ronduit durfde voor uit te komen. Is het je opgevallen dat over dat boek in het middelbaar met geen woord wordt gerept? Onze scholen zijn uitermate selectief met de kennis die ze ons aanbieden!



Weldra, zullen we onze geschiedenisboeken uitgebreid mogen herschrijven... Met nieuwe technologien, komen we alsmaar meer uit op feiten die niet vermeld en/of geintegreerd werden in de ‘klassieke’ geschiedenisboeken. Er zijn verborgen gehouden, onverklaarbare feiten... En die onderste schuif in de voorraadkast blijft niet voor eeuwig gesloten. Op een bepaald moment, wordt de stank te groot! Kun je je voorstellen dat een briljant econoom als Schumacher (cfr. ‘Hou het klein.’) vaak slechts een voetnoot is in de gangbare cursussen economie? Maya’s die metalen siervoorwerpen maakten die we tot op de dag van vandaag, de meest gevorderde technologieen ten spijt, nog niet kunnen namaken? Een universitaire opleiding psychologie die de voortgezette transpersoonlijke theorieen van Maslow volledig negeert? Niet spreekt over Assagioli? Of Willem Reich zonder schroom stiefmoederlijk behandelt? Of gestalttherapie uit een boek poogt over te dragen?



Om nog niet eens te beginnen over de consequenties van de theorieen neergezet door Einstein, Niels Bohr, en vele anderen? Onze leefwereld zal de komende jaren drastisch aan verandering toe zijn. Mensen als Fritjov Capra hebben al lang gewezen op de tongzoen van Oost en West die alsmaar intiemer wordt. We zullen als maatschappij ons waardenschema moeten re-evalueren. De genetica, bijvoorbeeld, zal niet zomaar te stuiten zijn. En daarmee, zal ons gans judeo-christelijk bestaan, en het daaraan verbonden morele waardenpatroon, aan grondige revisie toe zijn.



Met een mijner vrienden, heb ik eens ‘blue mystic’ ingenomen. Dat is een chemische combinatie die de effecten sorteert van MDMA, LSD en mescaline tegelijk. Geen simpel goedje, zeker na een tiental dagen vasten... Na een tweetal uren, begonnen de eerste effecten door te sijpelen. Laat me eerst bemerken: dat komt geleidelijk op, dat gebeurt niet plots zomaar. Eerst, voel je warmte/energie door je lijf stromen (Helaas, kan ik dat niet beter beschrijven.) Iemand die al eens een keer XTC geprobeerd heeft, kent dat gevoelen wel. Vervolgens, na twee uur dus, komt de eerste heftige opstoot. Je begint alles wat je ziet uit ‘andere’ ogen te bekijken.



Je kijkt naar iemand. En het is alsof je die gans haar of zijn innerlijke leefwereld kunt zien. Dat drukt zich uit in kleuren. Kan je je al een verlichtte guru voorstellen die naar je kijkt en gewoon aan de hand van de kleuren die je straalt (aura’s) kan zeggen hoe jij je voelt? Elke beweging die iemand maakt, elk gebaar lijkt een eeuwigheid in te nemen. Dit wil zeggen: je krijgt een eeuwigheid de tijd om de minste verandering in stemming waar te nemen, meer bewust en alert dan je ooit tevoren bent geweest elke seconde, elke miliseconde opnieuw. Alle kleuren die je ziet, ontplooien zich feller en meer helder als ooit tevoren. Sommige kleuren hebben schijnbaar meer kracht als andere... Misschien, hangt er rond sommige voorwerpen een aura die wat vertelt van de herkomst van die voorwerpen?



Autistische kinderen overtuigen dat er een andere kamer bestaat als deze waarin we ons bevinden, kan in sommige gevallen heel moeilijk blijken. Stel nu eens dat ons universum datgene is wat we zien, niets meer. Als we ons in een wc bevinden, bestaat de ‘rest’ van het universum misschien helemaal niet meer. Hoe ga je het tegendeel bewijzen? Je hebt immer een herinnering nodig. Of, je hebt iemand anders nodig om te bevestigen dat, als je die dur uitkomt, je echt niet in een zwart gat zal vallen... Je lichaam is hier en nu, je universum is al wat je hier en nu ziet: deze tekst, de bledzijden of het computerscherm, enz. Kan je ooit achter je eigen oogbal kijken? Maakt het goede ‘weer’ je ‘goed’ gezind? Of is dat net omgekeerd? Misschien, blaas je door je eigen gedrag zelf wel het ganse universum leven in?!



Na ongeveer zes uren, krijg je op ‘blue mystic’ een tweede opstoot. Dan wordt je als het ware op een platform getild dat wel eens goed nabij zogenaamde verlichting zou kunnen komen. Hoewel ik daar persoonlijk niet volledig van overtuigd ben! ‘Mijn’ vloer, destijds, was ten dele een houten vloer. Nu, ik zweer het je: ik ben nog nooit zo voorzichtig over een houten vloer geschreden. In al die ‘dode’ materie, zat meer leven dan ik ooit had gezien. Alle werelden die Dante heeft beschreven, waren plots ten volle zichtbaar. Meer dan dat, kon ik daarnaast nog miljarden ander werelden zien. Als het ware oneindig veel universa die daar parallel naast elkaar leefden. De godganse geschiedenis en de totale catalogus aan ‘menselijke’ mythologie lagen aan mijn voeten.



Tijdens deze twaalf uur durende trip, hebben nog ik of mijn vriend problemen gehad met alle gewone, alledaagse functies uit te voeren. Dit, zelfs tijdens de zwaarste pieken. Hetgeen bij ‘magic mushrooms’ niet altijd het geval is. We konden rustig thee zetten of koken, zonder te vergeten dat daar bijvoorbeeld nog een gasvuur stond te branden. We waren bij volledig bewustzijn!



Wat die trip betreft, nog een annecdote: We hebben toen gezamenlijk aan tekeningen beginnen werken. In de trand van: om beurten wat op eenzelfde blad tekenen. Tot onze grote verbazing, waren wij ongeschoolde tekenaars plots in staat schaduw te leggen, beter af te lijnen, en een ongekende fanfasie los te laten op die vellen wit papier. Dat kunnen we nu nog steeds: snelcursus tekenen nodig? Psychedelica zijn een sleutel tot je creatieve bronnen en je intuitie! Kun je je die aapmens al voorstellen die daar toevallig dat onschuldig uitziend plantje opeet, vervolgens begint te trippen en dan het wiel uitvindt?



Spirituele guerrilla! (We gaan meer dan het wiel alleen uitvinden.)



Op dit punt van onze menselijke geschiedenis toegekomen, is alles mogelijk. Er zal altijd wel iemand zijn die onze toekomst heeft voorspeld. Maar niemand kan onze toekomst voorspellen, alle mogelijkheden staan voor ons open. Vandaar, even volgende ietwat pessimistische gedachtengang. Kwestie van het punt aan te tonen met een bewijs ex absurdo uit het ongerijmde, zo je wil.



Jeltsin is president, Putin minister van oorlog. Tsjetjeense rebellen komen nogmaals in opstand. Helaas, hebben de machtige heren de publieke opinie niet mee, zowel in eigen land, als internationaal. Wat gebeurt er een tijd later? Wel, wil het toeval dat er als ik het mij goed herinner dire bommen ontploffen in ‘downtown Moscou’. In die residenties, wonen arbeiders, woont het ‘gewone’ volk. Groot nieuws in binnen- en buitenland! Hoewel deze aanslag nooit opgeeist wordt, besluit Putin dat het niemand minder dan de Tsjetjeense rebellen waren... Hier dan de vraag: Waarom zouden Tsetjeense rebellen het ooit in hun hoofd halen om ‘gewoon’ volk op te blazen? Waarom geen militairen? Of het een of ’t ander strategisch gebouw?



Putin bedwingt, met de hulp van het sovjetleger, de Tsjetjeense rebellen, en wordt daarmee held nummer een in de Sovjetunie. Wie schuift Jeltsin voor als eerste minister? Wie wint er de volgende presidentsverkiezingen? Ik vermoed dat ik je daar geen antwoord op hoef te geven. Kijk heel dat boeltje voor mijn part na: ’t is gedeelde geschiedenis. Stel dat er ooit een verband zou komen tussen de persoon van Putin en die bomaanslag, stel... Dan krijg je in Rusland totale anarchie, complete chaos... En dat volk heeft honger! Waar gaan al die Russen dan allemaal naartoe? Naar Siberie? De bergen in? Naar irak of Iran? Of naar Europa?



Al eens een losgeslagen hond gezien die wild om zich heen bijt, hongerig, nietsontziend, beestachtig?



In Europa zit veel volk opeen. De vergelijking met ratten in een kooi is, mijns inziens, niet ver weg. En dan heb je daar onze goeie, oude ‘Uncle Sam’. Heel merkwaardig dat net Bush daar president is geworden. Laat ik je mijn theorieen daaromtrent maar even onthouden... Goed, de Verenigde Staten hebben met Mexico en Canada een ‘kleine’ overeenkomst gesloten: NAFTA, North American Free Trade Agreement. Heb je Canada al eens goed bekeken? Daar is een gigantische hoeveelheid ruimte. En in Mexico, daar hebben ze ook nog wat plek, en bovendien massa’s goedkope werkkrachten... In america, hebben ze dus zo geen ruimtelijke belemmeringen. Bedenk dan het volgende: binnen dit en tien jaar verdubbelt de wereldbevolking, volgens de huidige prognoses...



Laat ons dan even teruggaan naar het begin van de twintigste eeuw. Om nog niet te spreken van de drieste, doch ongewilde de man had daar (het niet te verwachten exces van WO 2, Hitler en kornuiten) althans nog geen flauw benul van voorspellingen van iemand als Nietzsche, kunnen we ons misschien bogen over de culturele en muzikale uitingen van die tijd. Al eens gehoord van de dodecafonie? Je mag van mijn part raden wanneer die uitgevonden is. Negentienhodert-en was ook de periode dat er eentje op het gedacht kwam een symfonie te creeren voor typmachines. Waarschijnlijk ook al eens gehoord van die ‘gek’ die toch wel een urinoir in de hoek van een museum duwde?



Vlak voor en tijdens de eerste WO, komt gans de culturele, intellectuele en revolutionaire bende samen in Zwitserland. Dat moet knallers van memorabele momenten gegeven hebben in de locale ‘Stubes’ (kroegen): al die briljante geesten op een hoopje. Dadaisten, aankomende surrealisten, onze vrolijke Russen, noem maar op. De ene schrijft ‘Le droit a la paraisse.’, de andere hemelt de onzin op als grootste wapenfeit, nog een ander gelooft heilig in de herverdeling van alle middelen... En na wereldoorlog een is dat allemaal nog niet afgelopen. De Duitse bevolking wordt nog verder de dieperik in geduwd. Ionesco schrijft ‘Rhinocerus’. Berthold Brecht laat eveneens een euh!vre na. Becket doet wat later z’n intrede met ‘Waiting for godot’. Herman Hesse loopt daar nog altijd ergens tussen te verdwalen.



Wat tracht ik nu aan te tonen met deze memorabele opsomming, behalve het feit dat ik nogal belezen ben? _I wanna run I want to tear down the walls that hold me inside I wanna reach out nad touch the flame Where the streets have no name I wanna feel sunlight on my face I see the dustclowd diappear without a trace I wanna take shelter of the poisoned rain Where the streats have no name (*3) Still building and burning down love Burning down love (*2) And when I go there I go there with you It’s all I can do The city’s a flood and out of chance to rust We’re beaten and blown by the wind trampled in dust I’ll show you a place high on the dessert plane Where the streets have no name(*3) We’re still building and burning down love (*2) And when I go there it’s with you... It’s all I can do! (U2, the joshua tree)



In de hedendaagse muziek en kunst, heb je een aantal trends. Enerzijds, heb je de populaire muziek die relatief weinig indicatie geeft. Misschien, zegt dat meer over ons algemeen ontwikkelingspeil, verder niets, als je ’t mij vraagt. Anderzijds, heb je de alternatieve en kwalitatieve beestjes. De meer uitgekiende tecno, de betere drum ’n bass, de Cubaanse muzikale genieen, ... De triestheid komt alweer uit de Europese ondergrond, de vreugde wederom van de latijnse landen. De culturele parallel met begin twintigste eeuw is merkwaardig. In heel wat kunst, kan je dezelfde onrust bemerken.



De vraag die ik je hier stellen wil: Kijk je lijdzaam toe hoe het boeltje vergaat in totale chaos en anarchie, oorlog, agressie en destructie? Of, ben je ervoor te vinden je persoon doelbewust en verantwoord te activeren om echt een mooie toeekomst te scheppen? Gelieve dat niet al te licht op te vatten. Je hoort te beseffen dat je als individu een enorme invloed op een groep kan hebben, zoniet op gans de maatschappij. Als je daar niet van overtuigd bent, kan ik je alleen maar aanraden Thoreau te lezen (‘Civil disobedience’ en ‘Walden’). Als je dat gelezen hebt, kan je echt niet meer twijfelen.



Niet met een messteek, niet met een kogel kunnen we gedood worden. Ons lijf is als een hemd of kleding voor onze ziel. Dat is een mystiek die heel concreet tot uiting komt in ons dagelijks gedrag. Een mens die dit begrepen heeft, laat onbedeesd de nagst komen, gaat zonodig op het gevaar af. Een mens die dit begrepen heeft, offert haar of zijn leven, indien onze ziel haar of hem daartoe uitnodigt. Dit is mij reeds enkele jaren duidelijk. En, zoals je je vermoedelijk kan inbeelden, heb ik nog steeds tijd nodig om dit te aanvaarden, en, vooral, in mijn gedrag tot uiting te laten komen.



Iedere dag, tientallen nieuwe dromen die geboren worden in onze geest. Ieder dag, tientallen dromen die we moeten leten varen... Dat lijkt weinig standvastig. Tooch, is daar een rivhtinggevende kern in ons zijn die ons onmiskenbaar de diepere menselijke waarheden toont. Die waarheden kunnen wij niet neerschrijven, enkel bij benadering. Alles komt uit eigen ervaring. Die ervaringen kunnen we met woorden benaderen. Onze handelingen kunnen daarentegen als leidraad dienen voor anderen. Hoeveel verwoede pogingen hebben wij mensen niet gedaan deze paradoxale toestand ons menselijk bestaan, vrije wil en/of voorbestemdheid, enz. in geschriften tot uiting te brengen? En hoeveel handelingen van anderen nemen we gewillig over, apen we zonder verder te twijfelen verder na?



Nogmaals, onze maatschappij schijnt te roepen om schapen, niet om zelfstandige, creatieve geesten. Voor mij, betekent dit dat we ons in een vrij primitief cultureel stadium bevinden: niet meer, maar ook niet minder. Voor we aan een hoger cultureel stadium kunnen tippen, is het essentieel dat we de basisbehoeften van alle mensen kunnen dekken daarin kunnen voorzien. Hierbij, zal de technologie ons wellicht helpen. Blijkbaar, behoor ik en jij ook, hoop ik tot een culturele avantgarde die een visie in pacht heeft van de wonderlijke voorbestemdheid van ons menselijk ras. Ik voel me vereerd, doch niet beter als enig ander mens. _We zijn gelijkwaardig. We zijn allen God. We vormen allen tesamen onze ziel! ‘And the fool who denies being God, isn’t a true fool!’ Hei, lesgeven is niet mijn taak, doch een visie formuleren en in deze wereld baren wel... En, voel jij je vereerd?



Als we ons tot godinnen en goden verklaren, dan zijn d’er misschien anderen die daar het tegendeel beweren: Wie kan dat monopolie van ons dan wegnemen? Lees hiervoor ‘Stranger in a strange land’ van Robert A. Heinlein, het wonderlijkste boek aller tijden, beter dan de Bijbel en de Koran tesamen, als je ’t mij vraagt. Sja, de tweestrijd, een verwarde visie. Je weet dit. Je voelt dit met je ganse wezen. Anderen schijnbaar niet. De naweeen van dit inzicht! Je leeft niet voor niets en voor alles en iedereen... Onze ziel roept je net als elk ander mens, net als elk ander individu om je levensmissie te vervullen. Voor sommigenm klinkt dit misschien als waanzin... Dat is het ook! Maar wat is geen waanzin? De eerste die je een volledig coherent en normaal beeld kan voorschotelen, mag je meteen een kilo cocaine en een vat wiskey geven. Om een dergelijk abstract en coherent beeld te verwerken, zal je dat allicht nodig hebben!



We kunnen niet op de armoede van de rest van de wereld blijven teren. Die lade onderaan de voorraadkast met dat rottende voedsel gaat onverleidelijk ooit eens een keertje moeten opengaan. Nu, kunnen we zelf nog iets ondernemen. Over vijf of tien jaar, zou dat wel eens te laat kunnen zijn. (Let wel: Je krijgt elke seconde de kans om in het reine te komen.) De bevolkingsevolutie, kan je helaas niet zomaar in een seconde omkeren. We kunnen misschien wel een verandering in de primitieve houding van onze regeringen ‘afdwingen’. Als onze regeringen niet van houding veranderen, gaat het boeltje binnen dit en tien jaar de fles op! Hier en nu, maken we nog een kans! Laat dat maar eens rustig in je doorsijpelen...



Laat ik nog een beetje het beeld versterken: Ratten in een kooi vreten elkaar op. Als de Titanic zinkende is, en er zijn te weinig reddingssloepen, zijn d’er maar weinig die het nuchtere verstand en de koelheid hebben met het beschikbare hout vlotten te bouwen. Je hebt er maar eentje nodig die het voorbeeld geeft... en voor je het weet, zijn d’er zoveel meer mensenlevens gered! Maar voor zoiets, heb je rust, geduld, mensenkennis en visie nodig... Dat zijn gaven die we allemaal kunnen ontplooien. Alle informatie is in ons eigen zijn voorhanden. Het is enkel een kwestie van die tijdig op te roepen.



Er is een model om de werking van onze hersenen te beschrijven. Ik weet niet meer wie die uitgevonden heeft. Dat model noemt ‘het holografische model’. Wat is er nu speciaal aan een hologram? Wel, als je een hologram verbrijzelt, kan je uit eender welk minuscuul deeltje het beeld van de ganse hologram reconstrueren. Wat dit model poneert over onze hersenen is het volgende: Elke hersencel heeft een specifieke functie. De ene groep hersencellen regelt de visuele gaven, een andere de auditieve en nog een andere de intuitieve, enzoverder. Elke afzonderlijke hersencel werkt mee binnen zulk een groep.



Wat gebeurt er nu bij een auto-ongeval? Wanneer bijvoorbeeld een vrij belangrijk deel van de hersenen naar de bom gaat? Als de schade niet te groot is, hebben de onbeschadigde hersencellen blijkbaar het vermogen de verloren gegane informatie te recupereren, en bovendien de taken van de aangetaste zones te herverdelen onder de gezonde zones. Je zou dit dus best een aanvaardbare theorie kunnen noemen. Ik zou dat zelfs willen doortrekken hoewel ik dat onmogelijk kan bewijzen dat we alle informatie van gans onze mensheid in elke cel kunnen terugvinden.



Volgens mij, is de ontdekking van het DNA nog maar het topje van de ijsberg. In mijn fantasie, als ik mijn inbeeldingsvermogen ten volle benut, ligt het geheel in elk klein deel. Wie weet is het misschien mogelijk die brij ongebruikte hersencellen toch te activeren? Misschien, zijn wij, mensen, wel tot meer in staat dan ons algemeen wordt verteld? Misschien, hebben wij de mogelijkheid toegang te krijgen tot eender welke informatie? Misschien, kunnen wij niet alleen in de ziel van een dier, maar ook in de ziel van eender welke mens uit onze godganse geschiedenis? Ach, dit is maar verbeelding. Classificieer deze paragraaf maar onder ‘far out’, of ‘science fiction’.



Waar het hier om draait: Elke mens bezit een bodemloze put aan informatie, aan herinneringen, aan talenten. Helaas, houden we maar al te vaak het deksel van deze put potdicht. Wat kunnen we nu doen om dat deksel op een kier te krijgen bij voldoende mensen om zo een verandering in de toekomst van onze samenleving te bewerkstelligen?



We gaan het nog eens doen; Stel je voor: Je bent goedgeaard burger van het ‘stadje’ St. Petersburg. Op een van de belangrijkste straten, heb je een statige burgerwoning staan, een mooi tuintje errond en ervoor. Ik fantaseer mij maar een mogelijk beeld. We schrijven als ik het goed heb het jaar 1913. Het is een rustige zondag. Je gaat met je gezin kuieren door de brede lanen, met vele bomen en van die oude lantaarnen. Ze moesten die toen nog echt ’s nachts aansteken. Er rijden hier en daar wat koetsen, sporadisch al een eerste auto. De bomen staan in bloei. Het is lente.



Tot je eigen verbazing en die van je gezin, komen daar ineens een bende jongelui in clowneske costuums voorbij, waarvan een groot deel op stelten... Elk van die jongelui heeft echt z’n uiterste best gedaan om ter ’t meeste op te vallen. Hun gezichten zijn geschminkt, of voorzien van een masker. Sommigen onder hen spelen muziek, allerlij trommels, trompetten en tamboerijnen: als het maar lawaai maakt en goed opvalt. Hebben we je aandacht?



Doe iets wat de goede burgers van dit alnd schokkeert. Iets wat perfect legaal is. Iets kleurrijks en lawaaierigs. Iets waar de grijze massa niet omheen kan. Iets dat werkelijk de aandacht krijgt. Weet je dat een persfoto voldoende was om de provocultuur in de jaren zestig, natuurlijk onder de aandacht van gans Nederland te brengen? Provo bestond essentieel uit een kern van een tiental jongelui die het met elkaar konden vinden. Tien mensen vinden om de boel te trekken, is echt niet een onoverkomelijk aantal! Al de anderen volgen vanzelve... Eerst moet er echter een voorhoed zijn!



Nederland verteofde eind jaren vijftig, begin jaren zestig in een behoorlijk conservatief en verrechtst klimaat. De politie was er behoorlijk militair. Dat kan je bijvoorbeeld zien aan hun uniforms. Hun gedrag was daarmee overeenkomstig. Heel de Nederlandse samenleving was nog steeds afgestemd op de wederopbouw, overgoten met een typisch staaltje protestants gedachtengoed. We moeten hard werken, en vooral geen vragen stellen, om onze toekomst veilig te stellen. Zijn daar uiteraard een aantal jongelui die daar de maling in hebben. Zij komen er gewoon op dat vrije tijd best geen kwaad kan, dat een jointje niet zoveel kwaad kan, dat ze best recht hebben op wat inspraak, dat de ‘koek’ best wat beter mag verdeeld worden... Hiervoor, komen ze op het gedacht een klein manifest neer te zetten met zeer anarchistisch gedachtengoed. Dit wordt dan ook het eerste nummer van een krantje, onder de naam provo.



Ze beginnen zich te verenigen rond het ‘Lieverdje’, een standbeeld in de stad Amsterdam, geschonken door de tabaksindustrie nog wel liefst. De Anti-rookmagier had daar reeds enige tijd elke avond rituelen uit ‘verzet’ tegen diezelfde tabaksindustrie. De jongeren spuitten revolutionaire spreuken op standbeelden en muren. ‘De verbeelding aan de macht!’, bijvoorbeeld. Op een avond, staan ze daar met fakkels. De politie grijpt in, en daar is toch een agent die zo’n fakkel poogt af te nemen van een provo. Neemt er toch wel persfotograaf juist op dat moment een foto. ’s Anderendaags, groot voorpaginanieuws: ‘Provo haalt uit naar de politie!’ En den bal is aan het rollen...



Enkele jaren nadien, is het uitzicht van Nederland definitief veranderd: joints nagenoeg legaal, jongeren hebben pakken meer inspraak, de politie gans hervormd, de maatschappij meer liberaal en groen... Vergeef mij als ik hier en daar de feiten niet hondert procent juist heb. Ik ben ook maar een mens. Als je wil, kan je eens een boek van Roel Van Duijn raadplegen. Of, de ‘Rattenkoning’ van Harry Mulisch. Boeken die je, vandaag althans nog, in de locale bibliotheek terugvinden kan. Bovendien, vind je daarin ook meer informatie over gans de provobeweging.



In America, gebeurden in de jaren zestig ook bijzonder merkwaardige zaken. Daar, vindt een uitval van de provocatieve kern plaats rond de universitaire gemeenschap in Harvard. Nadat Hofmann Schrijf ik die naam juist? LSD ‘per toeval’ ontdekte, begonnen een antal onderzoekers aan de psychologische faculteit proeven te doen op studenten. Een van de onderzoekers is Thimoty Leary. Een van de studenten die aan de proeven deelneemt, is de onlangs gestorven Ken Kessey, schrijver van ‘One flew over the coocoo’s nest.’



Het volledige en te gekke verhaal kan je terugvinden in ‘The cool-aid acid test’ in het Nederlands ‘De trip’ betiteld van Tom Wolfe. Kortweg, komt het erop neer dat Leary langzamerhand evolueert tot een soort drugsguru. De slogan ‘Turn on. Tune in. Drop out.’, komt van hem. Hij vestigde zich mettertijd nabij New York om er een semi-religieuze, meditatieve gemeenschap op te richten. Hij was er, en is dat nog steeds, voorstander van om psychedelica te gebruiken onder verantwoordde omstandigheden: dit wil zeggen, met in acht name van een juiste ‘set’ en ‘setting’. Je moet je goed voelen om te trippen. En bovendien moet je een goede, hartelijke en warme omgeving scheppen om te trippen. Hij haalde heel veel inspiratie uit het Tibetaans Dodenboek.



Ken Kessey creeerde een ietwat andere gemeenschap. Hij maakte met ‘One flew over the coocoo’s nest’ nogal wat middelen vrij: auteursrechten op het boek, de televisiereeks en de verfilming. Een smak geld waarmee je al eens wat kunt ondernemen! Hij verschafte zijn familie en vrienden gratis LSD en aanverwanten, een gigantisch huis, omgeven door een groot bos, drank, eten, de nodige litteratuur... en binnen de korste keren komen daar de nodige interessante figuren op af. Om er enkele te noemen: Dean Moriarty, hoofdpersonnage uit Jack Kerouac’s ‘On the road’, Frits Perls, grondlegger van de gestaltthterapie, en nog een hoop anderen. Lees daarvoor maar ‘De trip’. Met heel de bende, beginnen ze aan een gigantische tribal, indiaans geinspireerde freak-out...



Bovendien, krijgen ze het op een dag in hun hoofd om met een deel van de bende een busje te kopen, dat kleurrijk te schilderen, daar de nodige audio-visuele apparatuur in te smijten... en daarmee dwars door de Verenigde Staten te kruisen. Dwars door de rechtse en conservatieve gemeenschappen door. Via voldoende omwegen, naar New York, en terug. Wel, zoals je je al kan inbeelden, bracht dat de nodige reactie teweeg. Bovendien, waren zij niet de enigen die op dat gedacht kwamen... Sja, het is opvallend hoe sommige mensen over de ganse planeet, los van elkaar, gelijktijdig met dezelfde plannen en gedachten rondlopen. (bijvoorbeeld Plato, de Boeddha en Lao Tse). Rupert Sheldrake heeft daar een aardige theorie rond uitgebouwd, de theorie van de morfogenetische velden.



Waarom verbiedt Robert Kennedy in 1964 LSD? Dat was toch ’64? Joost mag het weten. Omdat de proeven van het leger op militairen zo desastreus uitdraaien? Wat wil je: trippen in een rampzalige ‘setting’, verplicht van hogerhand uit... Typisch! Ze hebben zelfs tijdens de Vietnam-oorlog soldaten LSD toegediend. Dan, krijg je echt geen bloemetjes en bijtjes te zien. Ik vermoed dat je dan zooo slecht gaat dat je in een psichose terechtkomt waar meer als een vrijzinnige psychiater voor nodig is om je d’er terug uit te halen. Afin, eind jaren zestig is de kwaliteit van de LSD zo desastreus dat de nodige wantoestanden niet konden uitblijven. Dat is exact hetzelfde verhaal als dat van XTC. Verbied het, en de producenten hoeven zich niet meer aan kwalitatieve eisen te houden. Ze versnijden de boel met de smerigste rotzooi. Allemaal om er maar een centje op te verdienen. Om over de gebroeders Manson maar te zwijgen!



Drugs in het algemeen liggen dus gevoelig. In tegenstelling tot sommige andere drugs, hebben psychedelica het voordeel dat ze, onder de juiste omstandigheden gebruikt veel goed voor een individu kunnen teweegbrengen. Bovendien, zijn psychedelica niet fysisch verslavend, enkel mentaal. Maar die mentale verslaving dooft zich daarenboven na een tijd uit. In de betere boekhandel, vind je daar informatie over. ‘De psychedelische revolutie’ of ‘The psychedelic encyclopedia’ kan je zelfs in de meer algemene boekhandel terugvinden.



Daar gaan we dan: Stel dat je in scholen, hogescholen en uniefen pamfletten begint uit te delen met deze informatie. Je geeft dat bijvoorbeeld de titel ‘woorden’. Je zorgt ervoor dat je de informatie neutraal voorschotelt. Je schrijft, noch zegt dat je de mensen wil aanzetten tot druggebruik. Neen, je verschaft enkel informatie. In een land waar je recht hebt op vrije meningsuiting, heb je daar recht toe. Als het blok ‘rotzooi’ mag uitdelen aan schoolpoorten, waarom zou je dan geen neutrale informatie omtrent drugs en spiritualiteit mogen uitdelen aan middelbare scholen, hogescholen en uniefen?



Stel dat je aan de deuren van al die scholen met een vrolijke bende gaat staan, en die pamfletten uitdeelt. Iedereen trekt wat kleurrijke kledij aan, schminkt zich wat, neemt ’t een of ’t ander instrument ter hand, of jongleert met wat ballen... Leut gegarandeerd! Even binnenwandelen is al een iets gewaagdere stap... op de Meir (Antwerpen), in de Bondgenotenlaan (Leuven), Brussel Nieuwstraat, Gent, Hasselt... Plaatsen genoeg, reactie verzekerd. Enkel lef hebben, en dat effectief doen! Hier en daar op muren een muurkrantje afficheren met nuttige informatie. Hoe noem je jezelf? Waar sta je voor? Bijvoorbeeld: B.A.G.A.R. Beweging voor Algehele Geweldloze Aksie en Reaksie... ter bevordering van de verdere spirituel ontvoogding van gans de mensheid. Ik stel maar iets voor. Met dit gedachtengoed, kunnen we alle richtingen uit. Al je voorstellen zijn welkom!



Wat belangrijk is bij zulke bewegingen is volledige doorzichtigheid. Je doet in feite niets illegaals. Dus, kan je het je permitteren al die informatie vrij te geven. Laat in je kaarten kijken. Laat je volledig doorlichten. Er bestaat gewoon geen enkel risico! Je neemt gewoon de pricipes van een vrije markt aan: Volledige transparantie. Iedereen mag alles weten. Open toegang. Iedereen mag vrij toe- en aftreden. Enzovoort. Dat kan je terugvinden in elke basiscursus economie.



Samen met wat vrienden, ben ik eens op bezoek gegaan bij pater Versteylen, een innemende mens. Overigens, oprichter van Agalev, mocht je dat niet weten. Die vertelde toen een verhaal over wapentransporten naar El Salvador, tijdens de jaren zeventig als ‘k het juist heb. Zoals je misschien weet, hebben wij in Belgie enkele grote wapenfabrikanten. Wij leveren sinds jaar en dag aan de meest uiteenlopende partijen allerhande geweren, munitie, zwaarder geschut... Niet bepaald om fier op te zijn. Het is nu eenmaal een feit. Zo leverden we via twee fabrikanten destijds zowel aan de regering, als aan de rebelerende ‘partij’ in El Salvador ale, ‘k peins toch dat het El Salvador was. Versteylen kwam toen op een heel lumineus idee. Op de sporen van een van de treintrajecten waarover wapens vervoerd werden, legde hij samen met enkele vrijwilligers een grote hoop strobalen. Daarop, plaatsten zij foto’s van mensen die gemarteld of ge-executeerd werden. Daartussen, bevond zich de foto van de vermoordde bisschop Romero (een redelijk bekend priester die voor mensen en menselijkheid opkwam).



Versteylen nodigde de gezamelijke nationale en zoveel mogelijk de internationale pers uit. Komt die trein daar aangetsjoekt... Uiteraard, ziet die treinbestuurder in de verte daar die brok materie liggen, en gooit die zijn remmen dicht. Na wat hels gepiep en geknars, komt de ganse trein tot stilstand. Die treinbestuurder schuift zijn raampje open en vraagt aan Versteylen wat er zich in die hooibalen bevindt. De priester antwoordt naar eer en geweten dat er enkel hooi in valt te vinden. Die treinbestuurder trekt zijn raampje toe en zijn trein terug op gang. Al die fotografen nemen daar foto’s van, de cameralui filmen het hele gebeuren... ’s Avonds, het eerste item op het journaal... ’s Anderendaags, voorpaginanieuws op alle kranten! Binnen de maand, werden alle wapentransporten naar de strijdende partijen lamgelegd!



Het onderliggende mechanisme van zulk een provocaties is steeds hetzelfde. Je komt vanuit een liefdevolle instelling op voor een lovenswaardig doel. Je intentie zit dus goed. En je bent niet tegen iets aan het strijden. Je komt op voor een fundamenteel menselijk recht. De actie die je voert, is visueel aantrekkelijk: groot en/of kleurrijk. Kinderen betrekken bij een actie: daar sla je meteen een tedere noot aan. Je doet iets onschuldigs. Je gebruikt en hoeft helemaal geen geweldadige middelen aan te grijpen. Je doet iets vredevols. Je zorgt ervoor dat de pers iets te eten en te drinken krijgt! Je bent vriendelijk, vrolijk en beleefd. Succes gegarandeerd! Soms, kan een ietwat doorgedreven provocatie ook effect sorteren, onder het motto: Klinkt het niet, dan botst het maar! Remember you good anarchists: to live outside the law, you must be honnest. (W. Burroughs)



Vanaf dat de pers op het ganse zaakje springt Waar staan jullie voor? Waarom doen jullie dit? is de bal aan het rollen. Je hebt een tedere en levensbelangrijke ader geroert. Drugs liggen hypergevoelig! Dan, zijn d’er tal van mogelijkheden. Je kan onmogelijk voorspellen wat er dan juist gebeurt. Wat gewoon lekker aanvoelt, is het volgende: Ofwel laat ‘men’ je gwoon doen. En dan is het zaakje aan uitbreiding toe... Ofwel, pogen ze je de doos in te draaien, of op een manier te stuiten. Dan, word je martelaar en ‘underdog’. ‘And the kids love underdogs!’ Het komt er gewoon op neer jezelf als voorhoede naar voren te schuiven. Eenmaal je je in die positie bevindt, gaat alles vanzelf. Jongeren hebben nood aan een identificatie. Momenteel, hebben ze enkel de keuze tussen het blok en het vage geheel wat we de ‘rest’ noemen. Links heeft momenteel geen uitgesproken profielk. Daar ligt het gat in de markt!



Er zijn duizenden jonge mensen die bereid zijn actie te voeren, die het verstikkende klimaat kotsmoe zijn. Vanaf dat je met je informatie in de media komt, hebben deze mensen hun stekje gevonden. Dan, kunnen we spreken van een groep...



Wat zijn zoal uitbreidingsmogelijkheden? Alles wat spelen is. Alles wat gratis en grensoverschreidend is. Verspreid de legale drugs gratis. Verspreid nep-illegale drugs (cfr. Het marihuspel, Amsterdam, jaren zestig). Kom samen op vastgestelde plaatsen, elke dag of elke week op hetzelfde uur en voer ludieke acties: bijvoorbeeld lachmeditatie. Gebruik rituelen. Boog je over de indiaanse tradities. Wandel op blote voeten (cfr. Ferre Grignard). Speel! Lach! Bevestig het leven.



De nucleus ligt in VISUALISERING. De hippies hadden dat goed bekeken: Wat kan een agent zoal doen, als je haar of hem bloemen om haar of zijn nek komt hangen? Flower power werkt. Liefde werkt. (Let wel: passifisten krijgen soms een pak rammel. En dat kan zeer doen!) Kleuren werken. Eerst versterken we het beeld in onszelf, dan dragen we het uit en materialiseren we het... Ja, we gaan leuke tijden tegemoet!



Bovendienm hebben wij het voordeel dat we het ontzettend goed gedocumenteerde voorbeeld van de jaren zestig hebben. We kunnen die informatie gemakkelijk vinden. We kunnen leren van de mislukkingen van toen. We kunnen pogen onze cirkel over gans de maatschappij te doen groeien!



SLOTBEMERKING: Wat in geval je omsingelt wordt? Altijd verspreiden. Iedereen loopt een andere richting uit. Degenen die vrij kunnen verdergaan voeren onverwachtte prikacties uit. Een paradox is altijd de beste optie (Lieve revolutie/Liever evolutie!) En onthou dat geweldloosheid steeds op meer sympathie kan rekenen!



wordt vervolgd








take me
::: to the top :::
::: to the lab-archives :::
::: to the :::nostress::: homepage :::
::: to the :::nostress::: archives :::
::: to the pics :::

www.flickr.com
photos in Situationism More photos in Situationism

Acronym Finder

Acronym or abbreviation to find:



0 linking 0
Blogroll Me!

Powered by Blogger